Terug naar de interviews

Werkgever wordt pleegouder

Toegevoegd op : 1 juli 2013

Niels en Nathalie zijn sinds anderhalf jaar de pleegouders van Lisa, 18 jaar. Ze kennen Lisa echter al langer omdat ze al een jaar eerder bij Niels kwam werken. Niels is eigenaar van een groot horecabedrijf in een dorp in Brabant. Een aantal jaren geleden solliciteerde Lisa bij hem. Lisa was een spontane, hardwerkende, werkneemster. Op het eerste gezicht niets aan de hand. Ze paste perfect in het team. Toch merkten Niels en Nathalie dat in het leven van Lisa niet alles op rolletjes liep. Ze had naast haar Mbo-opleiding in de horeca en het werk bij Niels, nog twee andere baantjes.

Op kamers
Op een gegeven moment vroeg Lisa aan Niels of hij een kamer aan haar kon verhuren. In eerste instantie wees Niels dit verzoek af. “Ook al voelde ik me betrokken bij Lisa, ik blijf wel haar werkgever”. Nathalie zag echter al langer dat het niet lekker ging met Lisa. Ze legt uit waarom. “Lisa ging nog weinig naar huis en sliep telkens weer bij andere vrienden en vriendinnen. Daarnaast kreeg ze lichamelijke klachten, ze verzorgde zichzelf slecht en zag er vermoeid uit. Ik was bang dat ze zou afglijden. We besloten na wat wikken en wegen toch in te gaan op haar verzoek. We spraken met Lisa en haar vader af dat ze de helft van de week bij ons zou wonen en de andere helft bij hem. Zo hoopten we haar vader wat te ontlasten, waardoor het onderlinge contact misschien zou verbeteren. Dit werkte jammer genoeg niet. Lisa bleek de laatste jaren vooral voor zichzelf te hebben gezorgd, ook financieel. Bij ons kreeg ze verzorging en aandacht. Ze ging er steeds meer tegenop zien om terug te gaan naar haar vader. Met de vader van Lisa konden we moeilijk tot goede afspraken komen. Op een gegeven moment zette hij haar op straat. Alle verantwoordelijkheid kwam op onze schouders.”

Netwerkpleegouder
Nathalie vervolgt: “Via de schoolmaatschappelijk werker werden we gewezen op de mogelijkheid om netwerkpleegouder te worden. Sinds we officieel pleegouders zijn, gaan de zaken vloeiender. We krijgen op meerdere vlakken ondersteuning vanuit pleegzorg. Ik voelde me in eerste instantie onzeker als de pleegzorgwerker op huisbezoek kwam. Ik dacht me steeds te moeten bewijzen als goede pleegmoeder. Toen ik dit besprak bleek dat ze juist veel vertrouwen hebben in de manier waarop wij met Lisa omgaan. Hierdoor werd de samenwerking meer ontspannen. We vinden het fijn dat we onze ervaringen met een onafhankelijk iemand kunnen bespreken.”

Thuishaven
“Met Lisa gaat het goed. Ze heeft haar plekje wel gevonden in ons gezin”, zegt Nathalie. ”Zat ze in het begin nog veel boven op haar kamer, nu komt ze gezellig bij ons zitten. Het is soms verrassend om te zien hoe ze zich heeft ontwikkeld. Op sommige gebieden is ze heel zelfstandig, op andere gebieden moet ze nog van alles leren. Je merkt dat ze veel heeft gemist in haar leven. Zaken uitpraten, verzorgd worden, samen iets gezelligs ondernemen, allemaal dingen die voor Lisa niet vanzelfsprekend zijn.”

Niels en Nathalie genieten van Lisa. Het is fijn om te zien dat ze opbloeit. Ze ziet er stukken beter uit, wordt opener en besteedt aandacht aan haar verzorging. Op school zijn ze erg tevreden over haar. Lisa heeft weer contact met haar moeder gekregen, wat haar goed doet. Haar oma komt regelmatig op bezoek en is erg betrokken. “Ik hoop en denk dat we voor Lisa altijd een soort thuishaven kunnen zijn, een plaats waarop ze kan terugvallen”, zegt Niels. “Ik ben blij dat we deze stap hebben gezet.”


Terug naar de interviews