Terug naar de interviews

‘Wederzijds vertrouwen is de basis’

Toegevoegd op : 2 maart 2017

Een mooi koppie met prachtig blond haar. Sara was en is echt een schatje om te zien. Juvent-collega Gerda en haar man waren gelijk betoverd door haar aanwezigheid. Dit vrolijke stuiterballetje van vier werd hun pleegdochter, de dag nadat ze het voorbereidingstraject hadden doorlopen. Dat is nu al ruim 8 jaar geleden. Gerda’s achtergrond in de pedagogiek maakt dat ze stevig in haar pleegouderrol staat.

Voordeel
Het werken in de jeugdzorg ziet Gerda als bijkomend voordeel: ‘Je kent het werkveld, je bent gewend aan het werken met kinderen die toch een rugzakje hebben. Door te observeren kan ik het handelen van Sara beter plaatsen. Ik heb ervaring met het toepassen van belonings-systemen. Ik investeer in Sara en zie dat zij de dingen die ze aangereikt krijgt aangrijpt om te leren en ik zie dat het haar lukt. Dat maakt me trots. Ook op de andere gezinsleden, want we dragen er allemaal aan bij!’

Match
De ouders van Sara zijn beide verstandelijk beperkt en de zorg voor haar werd naarmate Sara ouder werd onmogelijk. Haar ouders lieten haar vrijwillig naar een pleeggezin gaan. Sara zelf is normaal begaafd. Zij is een lief, slim kind, dat ook goed met sociale situaties kan omgaan. Tegen de tijd dat ze vier werd, was ze inmiddels opgevangen in een tijdelijk pleeggezin. Gerda: ‘Mijn collega begeleidde dit meisje en haar ouders, en wist dat mijn man en ik bezig waren met het voorbereidingstraject voor het pleegouderschap. Zij wist eigenlijk al dat dit meisje perfect bij ons in het gezin zou passen. Zo gebeurde het de dag na de afronding van het traject, dat we gebeld werden met de vraag of Sara bij ons kon komen.’

Wederzijds vertrouwen
Sara is vier jaar als ze bij Gerda en haar gezin komt wonen en is nu 12. ‘Voor toekomstige pleegouders moet duidelijk zijn dat je veel moet investeren en dat je lang niet altijd iets terug krijgt. Ik zie gelukkig wel dat mijn biologische meiden er plezier in hebben. Natuurlijk wordt er ook geruzied, gekibbeld en vliegen ze elkaar in de haren, maar het wordt ook weer bijgelegd. Over het algemeen kan ik stellen dat er goed contact is en wederzijds vertrouwen. Dat geldt ook voor de relatie tussen Sara en ons én haar (groot)ouders’, aldus Gerda.

Gerda (49) werkt als pedagogisch medewerker (groepsleidster) op de Boei. Voorheen werkte ze op het Medisch Kinderdagverblijf (MKD) in Terneuzen. Samen met haar fulltime werkende man (54) en twee dochters (18 en 16) woont ze in Zeeuws-Vlaanderen. Hun wens voor een derde eigen kindje was er niet, maar er was wel ruimte in hun leven. Samen waren ze het er snel over eens dat ze een kind in een instabiele thuissituatie een thuis wilden bieden. In 2008 zijn zij het pleegoudertraject van Juvent ingestapt.

Wegens privacy redenen is Sara niet de echte naam van Gerda’s pleegdochter.
Foto: sxc.hu


Terug naar de interviews