Terug naar de interviews

Trots op onze kleinzoon

Toegevoegd op : 30 maart 2018

Sinds de geboorte van Justin (18) hebben Dina en Leen voor hun kleinkind gezorgd. Hun dochter gebruikte drugs. ‘Het is geen gemakkelijke periode geweest. Toen onze eigen kinderen klein waren, gingen we samen overal naar toe. Daar genoten we van. Pas later, na de puberteit kwamen de problemen’, vertelt Dina. ‘We hadden geen vat op de verslaving. Na de geboorte van Justin werden de zorgen groter.’ Dina kwam dagelijks bij haar dochter thuis. ‘We namen de zorg over. Justin logeerde al snel veel bij ons. Vanaf zijn 4e verjaardag is hij gebleven. Dat was fijn, omdat we vanaf die dag wisten dat het goed met hem ging. We hebben erg van hem genoten’, aldus Dina.

Verwennen als oma
Dina wilde in haar hart liever ‘oma’ blijven en zegt dat ze haar kleinzoon te veel heeft verwend. Ze deed alles voor hem. ‘Toen Justin klein was, ging alles meer vanzelf. Justin had veel vriendjes.’ Dina was gezond. Ze is een sociaal mens en kent alle ouders uit de buurt. Leen werkte onregelmatig en repareerde bijvoorbeeld auto’s voor de ANWB. Oma zorgde voor Justin.

Puberteit
Toen Justin puber werd, kwam er vaker hulpverlening over de vloer. Justin rookte en blowde al op jonge leeftijd en wilde meer zien van het leven. Hij wilde de straat op en tot laat met zijn vrienden op stap. Zijn grootouders konden hem moeilijk binnen houden. Dit had tot gevolg dat Justin te laat uit bed kwam of zich ziek waande. Uiteindelijk moest hij zich verantwoorden bij de leerplichtambtenaar.

Een boek schrijven
Achteraf bekeken, moeten oma en Justin lachen om alles wat ze samen hebben meegemaakt. ‘Je kan er een boek over schrijven’, zegt Dina. ‘Vooral over die ene keer dat de politie thuiskwam. Justin had samen met twee vrienden een paar wietplantjes in de tuin geplant. Het stelde niet veel voor, maar een week later kregen opa en oma een brief van de woningbouwvereniging in de bus met de mededeling dat ze de woning binnen een maand moesten verlaten: ‘Vanwege een wietplantage.’ Dit was een enorme leerschool voor de jongens. Gelukkig werd de soep niet zo heet gegeten als hij werd opgediend.

Geluk en verdriet
Helaas is er ook veel verlies. Beide pleeggrootouders hebben nu lichamelijke ongemakken. Opa Leen woont inmiddels in een verzorgingshuis. Oma Dina kan niet meer voor hem zorgen. Ze is na maanden weer thuis en herstelt van een heupoperatie. Justin is inmiddels bijna 19 jaar. In de periode dat zijn beide grootouders niet thuis woonden, moest hij met hulp van buren en familie voor zichzelf en het huis zorgen. Dat ging hem goed af. Hij kookte vaak samen met zijn vriendin. Volgens Dina heeft ze veel aan hem gehad. Justin is door alle gebeurtenissen ‘volwassen’ geworden.

Spierballen
Justin heeft zijn mbo-diploma niveau 1 gehaald en is bezig met niveau 2, richting de techniek. Justin blijft twijfelen over school, hij gaat liever aan het werk. Hij werkt graag hard, ook ’s nachts. In de havens kan hij veel verdienen. Hij weet ook dat hij daar zorgvuldig met zijn lichaam om moet gaan. In zijn vrije tijd gaat hij vier keer per week met een vriend naar de sportschool. Op foto’s laat hij zien hoe de spierballen zich ontwikkelen. Justin doet zijn best en denkt goed na over wat hij dagelijks eet. Geen pizza’s meer, maar groente en eiwitten.
Wat hij in de toekomst echt wil worden, weet hij nog niet precies. Lesgeven op de sportschool vindt Justin leuk. Hij heeft ervaring en kan die ervaring overbrengen aan nieuwkomers.


Terug naar de interviews