Terug naar de interviews

Supergewone beroepen – Wijkagent Pieter

Toegevoegd op : 1 februari 2016

‘Verwacht geen dankbaarheid maar zie de winst in kleine dingen’ We ontmoeten elkaar, ‘in vol ornaat’ op het bureau. Pieter Roeters, al twintig jaar ervaring bij de politie en sinds enkele jaren werkzaam als wijkagent in Almere.

Waarom pleegouder?
In zijn werk als wijkagent heeft Pieter veel met kinderen en jeugdigen te maken. Niet zelden is hij getuige van schrijnende situaties en ontmoet hij kinderen die een veiliger plekje verdienen dan zij op dat moment hebben. Pieter houdt spreekuur op een school voor voortgezet onderwijs. Leerlingen komen bij hem met allerlei vragen, bijvoorbeeld over loverboys of gewoon voor een praatje.
Door die ontmoetingen ziet hij wat er allemaal leeft onder de jongeren.
Pieter is zelf opgegroeid met een pleegzus. Hij en zijn vrouw hadden zelf een zoontje van 9 jaar, toen zij op een avond een reclamespotje van Vitree Pleegzorg op de lokale omroep zagen. Dit raakte hen direct. ‘We hadden nog een plekje over in huis en we doen graag iets maatschappelijks, iets dat van betekenis is voor een ander’ vertelt Pieter. Hij en zijn vrouw meldden zich aan voor het pleegouder-traject. Tijdens de voorbereidingsprocedure groeide hun enthousiasme en na afronding van het proces waren zij beschikbaar voor een pleegkind, bij voorkeur iets ouder dan hun eigen zoontje.

Niet met en niet zonder elkaar
Al snel werd hen de vraag voorgelegd of zij open stonden voor de opvang van een meisje van 10 jaar. Vanaf het begin was de vraag of dit meisje langdurig zou mogen opgroeien in hun gezin.
Pieters eigen zoontje die door een beperking wat jonger is qua ontwikkeling, vond het prachtig en was reuze benieuwd naar zijn pleegzus. Inmiddels woont hun pleegdochter 2 ½ jaar bij Pieter en zijn vrouw in het gezin. Als ik vraag of de kinderen goed met elkaar overweg kunnen vertelt Pieter: ‘Ze verschillen enorm, ze zitten elkaar als broer en zus in de haren maar als er eentje niet thuis is, mist hij of zij de ander. Onze pleegdochter is heel lief en zorgzaam voor haar kleine “broertje”. Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar. Heel gewoon eigenlijk’.

Politie en pleegzorg
Onder collega’s op het bureau is Pieter open over zijn pleegouderschap. ‘Mensen vinden het knap’, zegt hij. Een collega die ook over pleegzorg nadacht, is wel eens bij Pieter thuis geweest om er meer over te horen. Hij werd enthousiast en zit inmiddels ook in het traject om pleegouder te worden.
‘Ik ben de politie wel dankbaar voor de steun, want pleegzorg is niet altijd rozengeur en maneschijn. Soms moet ik echt even flexibel of vrij zijn als er thuis iets belangrijks speelt. Daar is op mijn werk altijd begrip voor en dat is erg fijn’, aldus Pieter.

Waarom moeten meer mensen pleegouder worden?
‘Er zijn genoeg kinderen die een veilige plek nodig hebben. Als je in staat bent om rust, reinheid en regelmaat te bieden, dan kun je veel betekenen. Verwacht geen dankbaarheid. Kinderen kiezen er niet voor om bij jou te komen wonen. Mijn pleegdochter hoeft ons niet te vertellen dat ze dankbaar is. Wij zien de winst in kleine dingen, dat ze groeit en opbloeit’.


Terug naar de interviews