Terug naar de interviews

Prins ‘Hello Kitty’

Toegevoegd op : 1 juli 2016

Ieder kind heeft recht op een leven in een gezin. Dat vindt Willeke van Amerongen. Willeke is de eigenaar en gezinshuisouder van Driestroomhuis Helder in Cothen waar zij, samen met haar man Marco, fulltime voor 6 pleegkinderen en 2 eigen kinderen zorgt. Ook is Willeke vrijwilliger bij Stichting Je Mag Er Zijn Woudenberg waar pleegouders gratis alles wat ze nodig hebben voor hun pleegkind kunnen halen.

De crisisdienst belt…
Wat was het een drukke maar gezellige dag. Samen met mijn kinderen en pleegkinderen was ik een dag mee geweest op schoolreis. Een enerverende dag waar ik als begeleider van een groepje kleuters de verantwoordelijkheid had om te zorgen dat ze niet de zee inwaaiden. Wat stond er een wind!
Na alle schelpen en zand onder de douche afgespoeld te hebben, plof ik op de bank. Heerlijk, een bakje thee, een stuk chocolade en even een foute serie aan, als de telefoon gaat. Ik spring op van de bank in de veronderstelling dat dat oma is om te vragen of ik niet met alle kleuters naar Texel gewaaid ben. Maar nee, de crisisdienst belt. ‘We hebben hier een jongetje van 4 jaar waarvoor we per direct een plekje zoeken om te slapen.’ ‘Uhmm… natuurlijk is hij welkom!’ Wanneer ik de telefoon neerleg voel ik de adrenaline door mijn aderen stromen. Binnen een half uur zijn ze hier. Snel bel ik Marco om te vertellen dat er een jongentje komt en binnen 10 minuten staat hij in huis.

De eerste nacht
We maken in razende vaart de kamer klaar. Dekbedje, een paar grote knuffels van Dikkie Dik en ik zoek een tandenborstel op. We zijn net klaar als de deurbel gaat. Een kleine wervelwind met prachtige ogen loopt het huis binnen. Hij kijkt in het rond en begint alle lades open te trekken. Ik krijg nog wat belangrijke informatie en dan verdwijnen de mensen die hem hier gebracht hebben weer.
Inmiddels is het 22.00 uur. Hij is verdrietig. Uit twee prachtige ogen rollen tranen. ‘Mijn mama doet raar’. Ik neem hem op schoot. Hij is best groot en stevig voor zijn leeftijd. Ik heb nog twee andere kinderen van die leeftijd, maar bedenk me dat hij echt hun pyjama niet past, en ik troost hem. Gelukkig woont hier ook nog een meisje van 7. Ik trek een Hello Kitty pyjama uit de kast en trek deze bij hem aan. Door te wrijven over de zachte roze Hello Kitty pyjama wordt hij rustiger en ik breng hem naar het bed dat we voor hem klaargemaakt hebben.
Die nacht doe ik geen oog dicht. Ik moet telkens denken aan de moeder die haar kind mist, maar natuurlijk weet ik ook dat ze een kind niet zomaar uit huis plaatsen.

JeMagErZijn
’s Ochtends sta ik bijtijds op. De andere kinderen weten nog niet dat een ander jongetje even bij ons slaapt. Ik maak ze wakker en aan de ontbijttafel leg ik hen de situatie uit. Omdat ik de andere kinderen nog naar school moet brengen maak ik hem wakker. ‘Goedemorgen’. Met slaperige oogjes kijkt de jongen in de Hello Kitty pyjama mij aan. O ja, denk ik. Wat moet hij aan? Ik geef hem een broodje en bedenk een oplossing. De kleding van de andere jongetjes past hij niet en om hem nu een jurkje aan te doen gaat echt veel te ver. Gelukkig is Stichting Je Mag Er Zijn Woudenberg vandaag open.

Ik breng de kinderen naar school en zie in mijn achteruitkijkspiegel het roze pluizige hoofd van Hello Kitty. Op naar Woudenberg. Bij het magazijn aangekomen gaat er een wereld voor hem open. Je kunt hier alles halen. Speelgoed, fietsen, babyuitzet, kinderwagens, kleding en nog veel meer en dat allemaal voor niets. Samen met mijn nieuwe vriendje zoek ik een grote boodschappentas vol kleding uit, nog wat speelgoed en een prachtige houtje-touwtje jas.
Thuis aangekomen kleed in hem om. Een spijkerbroek, een stoer ruitjes overhemd en een paar blauwe All Stars eronder… ‘Ik voel me hier een prins,’ zegt mijn nieuwe vriendje. Als ik daarop antwoord dat ik de koningin wel wil zijn, zegt hij: ‘Prima, maar dan moet je wel een zachte Hello Kitty prinsessenjurk aan.’ Ik kijk hem aan en vraag mezelf hardop af of die wel bestaan in mijn maat. Voor het eerst lacht hij.

Nu is dit allemaal al bijna twee jaar geleden en haal ik hem iedere ochtend met een glimlach uit bed, alleen nu heeft hij geen Hello Kitty meer aan….


Terug naar de interviews