Terug naar de interviews

Pleegzorg voegt iets toe voor alle gezinsleden

Toegevoegd op : 24 oktober 2009

Terwijl de wind om het huis te keer gaat en de herfst toe slaat, schuif ik aan bij de familie Verkerk. De koffie is klaar en er is vervolgens weinig nodig om Jan (46) en Karin (45) te laten vertellen over het pleegouderschap. Ze zijn nu zes jaar pleegouder. Samen hebben ze drie kinderen van 19, 17 en 13 jaar en vier pleegkinderen van 6, 9, 10 en 11 jaar. Ze hebben er nog geen dag spijt van gehad.

Fundament
Jan en Karin vertellen dat het fundament goed moet zijn om pleegouder te zijn. “Op een slecht fundament kun je geen huis bouwen,” volgens Jan. Ik ben benieuwd waar het fundament van Jan en Karin uit bestaat. “Liefde, warmte, gezamenlijkheid, humor en altijd aan de kinderen en hun ouders het gevoel geven dat ze thuis komen,” vertellen ze. “Dat zijn zaken die voor ons erg belangrijk zijn. Daarnaast moet je goed je grenzen in te gaten houden en die duidelijk kunnen aangeven,” zegt Karin.
Routine

Wat opvalt is dat Jan en Karin vertellen dat ze ondanks hun ervaring niet achterover leunen of varen op hun routine. Karin: “Terugvallen op je automatische piloot zou wellicht betekenen dat je de emotie bij jezelf niet meer toestaat en dat past niet in het pleegouderschap. Je moet blijven kijken en de positie van de ouders, hun kinderen en het gezin willen zien. Elke situatie is weer anders daarom begint pleegzorg ook nog lang niet te vervelen.” Bovendien vinden Jan en Karin het erg belangrijk dat ze zich realiseren wat hun handelen doet met de ouders van de pleegkinderen en de pleegkinderen zelf. Je wilt niet hebben dat de pleegkinderen in de situatie komen dat ze keuzes moeten maken tussen de ouders en de pleegouders.

Eigen kinderen
Jan en Karin vertellen erg trots te zijn op hun eigen kinderen. Ze zijn heel betrokken bij het reilen en zeilen in hun gezin. Ook hun kinderen zien de kleine dingen in hun omgeving. Jan glimt van trots als hij vertelt dat hun oudste kinderen zoveel complimenten krijgen op school en van hun leidinggevenden. “Behalve dat ze harde werkers zijn, hebben ze oog voor het detail,” zegt Jan. Natuurlijk leveren ze af en toe in, maar ze krijgen er ook veel terug. Bovendien maken Jan en Karin heel bewust tijd vrij om met hun eigen kinderen dingen te ondernemen. Zo is Jan onlangs nog een weekendje met een van zijn kinderen gaan kamperen.

Aan tafel
Kenmerkend voor de opvoedingsstijl van Jan en Karin is dat ze geregeld op zondagmiddag met z’n allen aan tafel zitten om met elkaar te praten. De gesprekken gaan dan over de gang van zaken thuis, maar ook over kleine en grote irritaties. Jan vertelt dat dit niet altijd makkelijk is, zeker niet voor de jongste, maar dat het ze ook leert dat ze serieus worden genomen en dat ze er toe doen. Volgens Karin raken ze op deze manier erg betrokken bij elkaar.

Trots
Zonder dat het nou de bedoeling is, voelen Jan en Karin zich op gezette tijden toch trots op het feit dat ze pleegouder zijn. Pleegzorg voegt echt wat toe aan het leven. Door de pleegzorg kijken ze anders naar zich zelf en naar hun kinderen. Het heeft hun leven verrijkt en meer diepgang gegeven. “Soms moet je echter wel door diepe dalen om van het uitzicht te genieten,” zegt Karin. Het idee dat je voor de kinderen en de ouders wel het verschil kunt maken, geeft hen een goed gevoel.

Op het moment dat ik in mijn auto stap realiseer ik me dat de wind buiten is gaan liggen, maar nog niet in mijn hoofd. Ik heb weer veel om over na te denken.


Terug naar de interviews