Terug naar de interviews

Pleegouderschap met een kleurrijk tintje

Toegevoegd op : 24 oktober 2010

Het is bijzonder om pleegouder te zijn, maar ook heel vanzelfsprekend voor pleegmoeder Tina. Samen met haar man Ted zorgt ze voor hun 10-jarige pleegdochter Gwen.

Op de vraag of het moeilijker is wanneer het pleegkind een andere culturele achtergrond heeft, geeft Tina aan dat dit niet zo hoeft te zijn. Behalve dan behandeling van de prachtige, weelderige bos kroeshaar van haar temperamentvolle Antilliaanse pleegdochter. Het haar heeft erg veel speciale aandacht en zorg nodig en deze specifieke zorg is Nederlanders meestal niet met de paplepel ingegoten…

Ruimte in hun harten
Tina, Ted, en ook poes Fonzie, hadden ruimte in hun hart om een kindje een fijne plek te geven. Tina: “Ted is opgegroeid met een fantastische pleegbroer en ik ben van huis uit gewend om veel mensen om me heen te hebben. Het was bij ons thuis altijd een zoete inval. De deur stond open voor iedereen”.

Tina en Ted besloten zich aan te melden als weekend/vakantiepleeggezin. Na het traject en de screening met goed gevolg doorlopen te hebben, was het wachten op een goede match. In 2004 was het zover, ze werden voorgesteld aan Gwen, een Antilliaans meisje van net 4 jaar.
Tina: “Het was natuurlijk erg spannend, maar toen de moeder van Gwen mij apart nam om te zeggen dat ik een lieve uitstraling had en dat ze er vertrouwen in had, gaf dat toch iets extra’s. Dat Gwen Antilliaans was en een kleurtje had, deed er voor ons niet toe. Een kind is een kind. Gwen was meer dan welkom”.

Om rustig aan elkaar te wennen, werden de contacten langzaam opgebouwd. In eerste instantie kwam Gwen een uurtje op bezoek. Dit werd langzaamaan uitgebreid met 1 nachtje en later een weekendje logeren. Uiteindelijk kwam Gwen ook 3 tot 4 weken in de vakantie bij Tina en Ted als haar moeder naar Curaçao ging.

Helaas werd anderhalf jaar later de thuissituatie voor Gwen onhoudbaar. Het was midden in de zomervakantie van 2006 dat Gwen, haar broer én haar zus uit huis werden geplaatst. Broer en zus gingen samen naar een crisisopvanghuis in Utrecht. Aan Tina en Ted werd gevraagd of ze Gwen wilden opvangen als crisispleeggezin. “Iedereen die Gwen zou kennen, zou hetzelfde als wij hebben geantwoord. Natuurlijk zeiden we ja”. De volgende dag al kwam Gwen bij hen wonen.

Zolang als nodig
Tina: “Een heel spannende stap, je weet immers niet wat je te wachten staat. Het was een hele omschakeling. Er moest natuurlijk van alles geregeld worden, zoals een nieuwe school. Voor Gwen was het bij Tina & Ted gelukkig een vertrouwde omgeving”. Het werd in de loop van de tijd steeds duidelijker dat Gwen niet terug naar huis kon. Weer werden Tina en Ted benaderd, dit keer met de vraag of zij langdurig pleegouders van Gwen wilden worden en wederom zeiden ze volmondig ja. Gwen voelt zich veilig en vertrouwd bij Tina en Ted. Ze weet dat ze deel uitmaakt van het gezin van Tina en Ted en dat ze bij hen kan blijven wonen zolang dit nodig is.

Gwen heeft zich inmiddels behoorlijk ontwikkeld en is nu 10 jaar. Ze is een enthousiast, spontaan en bijzonder meisje dat graag de leiding neemt en ontzettend van dansen en zingen houdt. Tina: “Het is grappig dat veel mensen, ondanks het uiterlijke verschil, zeggen dat Gwen in haar manier van doen op mij lijkt. Dan voel ik me heel trots omdat Gwen heel speciaal voor mij is”.
Uit de omgeving komen natuurlijk wel eens vragen over de afkomst van Gwen, maar daar zijn we altijd open en eerlijk over. Dit proberen we ook aan Gwen mee te geven: ongeacht wat je achtergrond, geloof of huidskleur is… jij mag er zijn!”

Heel verdrietig was dat in 2009 op 19-jarige leeftijd poes Fonzie kwam te overlijden. Nu wilde Gwen wel een hond of een paard, maar een cavia of konijn mocht ook. Uiteindelijk zijn dat jaar in september de poezen (en zusjes) Millie en Mollie het gezin komen versterken. Gwen is gek op ze en verzorgt ze goed. Ze houdt erg van dieren en is ook ontzettend lief voor kleine kinderen.

Familiecontacten
Gwen is geïnteresseerd in haar achtergrond. Haar pleegouders hopen om met Gwen, wanneer ze wat ouder is, op vakantie naar Curaçao te kunnen gaan. Tina: “Op Curaçao kan ze zien waar haar ouders oorspronkelijk vandaan komen, kan ze misschien familie bezoeken en meer te weten komen over haar roots”.

Gwen lijkt haar situatie inmiddels goed te accepteren. Ze ziet haar moeder met regelmaat en soms is daar haar babyzusje bij, wat Gwen heel erg leuk vindt. Haar biologische vader is niet in beeld. Haar broer en zus wonen beiden op andere adressen en die ziet ze zo vaak als mogelijk is. Het is belangrijk dat het familiecontact van de kinderen blijft. Haar oudste zus ziet ze helaas nauwelijks, maar die is al in de twintig en woont op zichzelf.

Was het in eerste instantie niet de bedoeling om fulltime-pleegouders te worden, nu kunnen Tina en Ted zich een leven zonder Gwen nauwelijks meer voorstellen. Dat ze, zoals Tina dat gekscherend zegt, een “Duo Penotti-gezin” (red.: merk 2-kleurige hazelnootpasta) zijn, is voor hun niet bijzonder. “Gwen zit in ons hart. We houden van haar”.

Een kraantje
Wel zou haar pleegmoeder willen dat Gwen een klein, onzichtbaar kraantje op haar hoofd had: “een kraantje die je zo af en toe open en dicht kunt draaien om de nare dingen er uit te laten stromen”. Er zullen altijd momenten blijven dat Gwen het moeilijk heeft met haar verleden, waardoor ze extra op zoek is naar geborgenheid en veiligheid. Gelukkig kan Gwen voor de rustmomenten bij Ted terecht en is vanaf het begin al vrijdagavond 'meidenavond’ waarop Gwen bij Tina mag slapen. Filmpje kijken, geheimen vertellen, maakt niet uit. Als het maar samen is.


Terug naar de interviews