Terug naar de interviews

Pleegouderschap en werken: hoe combineer je dat?

Toegevoegd op : 24 juli 2009

Ilona en Maurice zijn de ouders van Fleur en Laurent, een tweeling van vijf jaar. Zij zijn de pleegouders van de stralende baby Mieke. Daarnaast komt ieder weekend een jongen, die vroeger hun pleegzoon was, bij hen. Ilona en Maurice werken beiden buitenshuis. Hoe doen zij dat? Een kijkje bij de familie Naus - Hoevenaars in Zuid Limburg.

Een gezellig boerenhuis met blauwe luiken in het idyllisch dorpje Rijckholt. Als ik aanbel, komt een flinke, vrolijke hond me begroeten en door de achterdeur komen Ilona en dochter Fleur. 'Kom maar door de poort, dat doen de meeste mensen hier.’ Op de binnenplaats kijkt een paard over de staldeur; een pony staat er ook bij. 'Oh ja en we hebben ook kippen en meestal vangen we ook nog wat dieren voor de dierenbescherming op.’

Werk
Maurice: 'Ik run een eigen transportbedrijf en daarnaast verkoop ik bestratingmateriaal aan particulieren.’ Ilona: 'Ik werk drie dagen per week als docent verpleegkunde op een middelbare beroepsopleiding en ik werk vier dagen per maand als gespecialiseerd verpleegkundige op de verloskamer in het ziekenhuis van Heerlen. Naast mijn werk heb ik dit jaar ook een HBO-V opleiding afgerond.’

En dan ook nog pleegkinderen?
Ilona: 'O ja hoor, als je echt iets wilt… En wij wilden graag wat kunnen betekenen voor kinderen die dat nodig hebben. In mijn werk als verpleegkundige kom ik op de verloskamer wel vaker schrijnende situaties tegen. Tienermoeders die nauwelijks in staat zijn om voor zichzelf te zorgen, huiselijk geweld… Ook in mijn werk in het onderwijs spreek ik jongeren in moeilijke situaties. Het is wel belangrijk dat je als pleeggezin goed nagaat wat je wilt en wat je aankunt.’

Weten wat je wilt
'Wij zijn nu twee jaar pleeggezin en voor ons is bijvoorbeeld van groot belang dat een pleegkind qua leeftijd geen concurrent wordt voor onze eigen kinderen. Daarbij hadden wij twee jaar geleden de handen vol aan de zorg voor die kleintjes. Dus hadden we alleen ruimte voor een meer zelfstandig kind. Daarom hebben wij na het STAP voorbereidingsprogramma onze voorkeur uitgesproken voor de zorg voor een puber.’

Puber
'Toen onze tweeling drie jaar was, is Thomas bij ons in huis gekomen. Het was een Kort Verblijf Pleegzorg plaatsing. Thomas was toen 15 jaar. Dat ging de eerste maanden erg goed. Daarna bleek hij toch een speciale behandeling nodig te hebben. Hij woont daarom in een instelling. Omdat hij ons toch wel erg miste, komt hij sinds anderhalf jaar ieder weekend bij ons. Hij voelt zich hier thuis en wij vinden het fijn als hij er is. Omdat de tweeling inmiddels ook een stuk zelfstandiger is geworden, konden wij ons pleegzorgaanbod uitbreiden.’

Baby
'Sinds twee maanden woont Mieke hier. Ja, zo’n hummeltje: dat is fijn hoor! Heerlijk, we zijn allemaal dol op haar! Ook Thomas en zijn vrienden: je moet ze eens horen in het weekend boven de box! Die grote, stoere jongens die dan samen hun best doen om zo’n kleintje aan het lachen te krijgen. Schattig hoor!’

Begeleiding
'We hebben een erg goed contact met de pleegzorgbegeleider. Dat is wel belangrijk. Dat je gerespecteerd wordt in dat wat je kunt bieden, maar dat ook meegedacht wordt over wat je niet aankunt! Zo wilden wij best voor Mieke pleeggezin zijn, maar daar hadden we wel wat hulp bij nodig. Alle dagen volledig voor Mieke zorgen, konden we niet: wél als het met inzet van het kinderdagverblijf werd gecombineerd. Dat moest de voogd natuurlijk goed vinden. En ik bof met mijn werkgever die zich bijzonder flexibel heeft opgesteld. Heel belangrijk.’

Werkgever
Ilona werkt bij het Arcuscollege in Heerlen en wil de school graag met naam noemen in dit interview. 'Kijk, als de werkgever meewerkt,’ aldus Ilona, 'dan kan er heel veel. Dan voel je je ook ondersteund en draagt een werkgever bij aan de realisatie van pleegzorg.
Bij mij is dat fijn en in goed overleg verlopen. Zo heb ik de eerste vier weken na plaatsing van Mieke verlof gekregen volgens de CAO BVE. Daardoor konden ons kleintje en ik goed aan elkaar wennen. Dat draagt ook bij aan een gezonde hechting! Er wordt extra soepel omgegaan met mijn werktijden. Ik werk mijn uren ruimschoots, maar kan door lesvoorbereiding en verslagen nakijken altijd ietsje later beginnen. Zo kan ik zelf dagelijks de tweeling naar school en Mieke naar de kinderopvang brengen. Ik haal ze meestal ook zelf weer op.’

Kinderopvang
'We hebben in het dorp een erg goed kinderdagverblijf. Met het kinderdagverblijf hebben we van tevoren over pleegzorg overlegd. Zij hebben direct meegewerkt aan het reserveren van een tijdelijke plaats. Mieke slaapt nog veel en zij gaat gemiddeld twee dagen per week naar het kinderdagverblijf. Ze vindt het er heerlijk: er is prima begeleiding en ze geniet van alle aandacht van de kinderen. Onze kinderen, Fleur en Laurent, zijn daar ook als ze overblijven.
Opa en oma die een straat verder wonen, vinden het meezorgen voor de kinderen ook leuk.’ Maurice: 'Och ja, het is eigenlijk niet anders dan in een ander druk gezin. Kwestie van goed organiseren en tijd maken voor dat wat je belangrijk vindt.’

Tijd
Ilona: 'Door mijn werk in het onderwijs ben ik de schoolvakanties vrij. We hebben een caravan en we gaan dan lekker kamperen. Dus al met al: twee of drie dagen per week gaan zij naar de opvang en de andere vier à vijf dagen zorgen wij voor hen. We kunnen ze iedere dag zelf naar school brengen en we zijn 's avonds altijd thuis. Het is zo heel overzichtelijk en prima te doen. We hebben nog voldoende tijd voor hobby’s als sporten, zwemlessen en kunsteducatie.’

Kosten
'Het kinderdagverblijf kost natuurlijk wel wat, maar wij redden dat prima met de pleegvergoeding. Voor zo’n kleintje kunnen we ook veel spulletjes en kleding halen bij het pleegzorg- materialendepot.’

Genieten van de kleine dingen
'We leren er veel van. In het begin wilden we alles perfect doen. Zo zijn we toch wel ingesteld dus we hadden toen te hoge verwachtingen van onze pleegzoon. Met de steun van onze pleegzorgbegeleider weten we inmiddels: ieder klein stapje wat je bereikt is meegenomen. We genieten van de kleine dingen: een gelukkig gezicht is al voldoende! En je moet er samen voor gaan. We hebben soms verschillende werktijden en dan staat één van ons voor de zorg. Dat doen we graag en het maakt ons sterk. Als we het goed hebben met elkaar en zo’n kind zich goed voelt, is het goed. Toch?’

Vanwege de privacy zijn de namen van de pleegkinderen gefingeerd.


Terug naar de interviews