Terug naar de interviews

Pleegkind heeft tijd nodig om te wennen

Toegevoegd op : 1 oktober 2012

Celine is net 15 jaar en woont sinds ruim een jaar, samen met haar zusje van 3, in een pleeggezin. Celine zit in de derde klas van het VMBO en haar hobby is dansen. Zij heeft nog een zusje van 12 en een broertje van 8 jaar die op een andere plek wonen. Ik heb Celine een aantal vragen gesteld over haar leven in een pleeggezin. Celine vertelde daarover het volgende.

Het ging allemaal heel snel
Toen ik uit huis geplaatst werd, tegelijk met mijn broertje en zusje, zijn we allemaal op een andere plek terechtgekomen. Ik heb eerst in een groep voor pubers gewoond maar was daar niet op mijn plaats. Die pubers hadden gedrag dat ik niet leuk vond en dat voor mij niet goed was. Mijn voogd heeft toen wel tegen mij gezegd dat er een pleeggezin voor mij gezocht werd. Op een dag zei de mentor van de groep dat ik ging kennismaken met mijn pleegouders. Dat ging allemaal heel snel, de kennismaking, even twee keer wennen en toen ging ik er wonen. Ik vond dat best moeilijk. Ik was intussen gewend om op de groep te wonen en had een goed contact met de groepsleiding en een aantal jongeren.

Mijn pleeggezin bestaat uit een pleegvader en een pleegmoeder, er zijn geen eigen kinderen. Ik vond het heel stil in het begin. In de groep was het altijd druk en thuis zijn we met z’n zessen, daar is ook altijd iemand om mee te spelen en is het altijd gezellig. Ik vond het ook heel moeilijk om een band met mijn pleegouders op te bouwen vooral omdat ik helemaal alleen was en daar zelf de weg in moest vinden.

Eigen zusje en broertje
Mijn zusje van 3 jaar woont nu ook bij mij in het pleeggezin. Daar ben ik heel blij mee. Dat ik nu iets van mijzelf bij mij heb in het pleeggezin. Het liefste zou ik met al mijn twee zusjes en mijn broertje bij elkaar wonen in een pleeggezin. Nou ja het liefst thuis, maar als dat niet kan in het pleeggezin. Maar helaas gaat dat niet. Als ik mocht kiezen zou ik liever met mijn zusje van 12 jaar hier wonen. Dan kunnen we het samen hebben over de moeilijke en leuke dingen in het pleeggezin. Dit kan niet met mijn zusje van drie. Zij was nog maar net 2 jaar toen ze hier kwam wonen, dus voor haar voelt dat anders dan voor mij. Zij ziet onze pleegouders ook als een papa en mama en ik niet. In het begin had zij het heel moeilijk omdat ze nog zo klein was en het allemaal niet begreep. Voor mij was het toen makkelijker. Nu is dat andersom. Zij vindt het heel gewoon om hier te wonen en ik heb het er soms nog moeilijk mee.

Op bezoek bij familie en vriendinnen
Ik ga elke week naar mijn ouders, de ene keer een weekend en de andere keer een dag. Ik zie daar mijn broertje en zusje in ieder geval één keer per vier weken een dagje. En soms zie ik ze bij de bushalte wachten als zij naar school gaan, dan stap ik even af en maken we een praatje. Verder heb ik nog bezoekafspraken met mijn opa en oma en mijn tante en oom. Mijn echte vriendinnen van thuis zie ik niet zo vaak, daar spreek ik mee af als ik bij mijn moeder ben. Dat is wel jammer want ik heb bij het pleeggezin maar één vriendin, mijn buurmeisje, en thuis heb ik heel veel vriendinnen. Als ik een tussenuur heb dan overleg ik even met mijn pleegmoeder en dan ga ik naar mijn moeder, zij woont namelijk dicht bij mijn school.

Toekomstplannen
Ik weet nog niet hoe de toekomst eruit ziet. In november moeten we weer bij de kinderrechter komen. Ik mag op een andere dag, alleen, mijn verhaal vertellen en ga dan uitleggen aan de kinderrechter wat ik wil. Namelijk terug naar huis of samen met mijn zusje van 12 jaar ergens wonen.

Geduld
Ik denk dat pleegouders heel veel geduld en tijd moeten geven aan een pleegkind om te wennen. Want het is heel moeilijk als je 13 jaar bent om aan nieuwe regels en gewoontes te wennen. Dat gaat echt niet zomaar. Voor kinderen is wonen in een pleeggezin een last en daar moet je goed bij geholpen worden. Mijn pleegouders hebben mij direct op mijn gemak gesteld, dat was erg belangrijk voor mij. Dat wil ik ook tegen andere pleegouders zeggen.

Celine, bedankt voor dit interview en je openhartigheid. Ik wens je alle goeds voor de toekomst!


Terug naar de interviews