Terug naar de interviews

Opladen als pleegouder

Toegevoegd op : 26 april 2017

Gert en Mieke zijn al zo'n 21 jaar pleegouder. ‘Als je in ons huis de trap oploopt, hangt een rij foto’s van alle pleegkinderen die een periode in ons gezin zijn opgenomen geweest.’ We spreken elkaar telefonisch. Gert en Mieke zijn op dat moment in de boekhandel waar Mieke als vrijwilliger werkt. Zo ontstaat er een mooi gesprek over vrije tijd, vakantie, hobby’s en werk in relatie tot het opvangen van een pleegkind.

Gert: ´We vinden het heel belangrijk om werk te hebben dat ook ontspanning met zich mee brengt, het moet een energiegever zijn. Dat geldt ook voor ons vrijwilligerswerk. Mieke staat in een boekhandel en ik ben gemeenteraadslid. Dit vrijwilligerswerk zorgt ervoor dat de batterij weer oplaadt zodat ik weer volop aandacht kan geven aan ons pleegkind en onze eigen kinderen.´


Puzzelen
Mieke: ´Met een pleegkind in huis, is het wel eens puzzelen wat we wel en wat we niet doen. Het gebeurt wel eens dat één van ons een afspraak afzegt. Want onze insteek is altijd: het pleegkind gaat voor.’
We genieten van de weekenden. Op zaterdag zijn we vaak lekker in de tuin bezig en daar kunnen we alles even loslaten. Ook ons pleegkind helpt af en toe mee, dat is zo mooi, zoals nu met het zaaien in het voorjaar. Zondag is bij ons een rustdag. We gaan naar de kerk en daarna drinken we met z’n allen uitgebreid koffie met wat lekkers erbij, we doen spelletjes of gaan erop uit. Dit doet ons allemaal goed, ook het pleegkind. Rust, regelmaat en aandacht; dat werkt altijd.´
Gert: ´Ik laat altijd de hond uit, een moment waarop ik alles even kan loslaten. Af en toe gaat Mieke voor de gezelligheid mee, soms ook omdat we even iets moeten bespreken. Door het oogcontact dat we dan hebben weet de ander; we gaan er samen voor!´

Eilandjes van rust
Gert: ´Wandelen doen we trouwens heel graag. Mieke heeft het Pieterpad voor ruim de helft gelopen en ik helemaal. Nu lopen we het Marskramerpad. Twee keer per jaar proberen we een weekendje te kamperen, zonder (pleeg)kinderen. De kinderen blijven alleen thuis of we regelen een oppas, dat hangt af van het pleegkind dat we op dat moment hebben. Zo komen we helemaal aan onszelf en elkaar toe. We zien die twee weekenden als eilandjes van rust in ons leven. We kunnen als het ware vanuit een helikopterview naar onszelf kijken en naar de relatie met onze (pleeg)kinderen. Dit ervaren we als heel positief. Helemaal opgeladen komen we weer thuis.´
Mieke: ´De rest van de vakanties of uitjes gaat ons pleegkind gewoon mee. Gert maakt voor hem of haar altijd een eigen fotoboekje van de vakantie. Naast dat het een leuke hobby is, kan ons pleegkind de foto’s laten zien aan zijn/haar eigen familie.´

Familiedag
Mieke: ´We hebben één keer per jaar een familiedag. Ook dan gaat ons pleegkind in principe gewoon mee. De familie weet niet beter. Ons pleegkind hoort er gewoon bij. Vaak is een pleegkind dit soort familiecontacten niet gewend. Dat er vrolijkheid is en dat ruzie opgelost wordt. Dat je elkaar niet loslaat en dat je altijd veilig terug kunt komen. Het is fijn dat we ook dat aan ons pleegkind kunnen meegeven. Iedereen is van waarde en doet ertoe.´


Terug naar de interviews