Terug naar de interviews

'Ons leven is net een oceaan'

Toegevoegd op : 1 juni 2017

‘Ons leven is net een oceaan; soms rustig maar de storm kan zo weer opsteken’. Zo omschrijven grootouders Corry en Ben hun leven sinds zij, nu ruim vier jaar, voor hun kleindochter Dorien zorgen. Dorien was bijna zes jaar toen ze bij haar grootouders kwam wonen.

Zorgen voor je kleinkind
Corry en Ben sprongen sinds de geboorte van hun kleindochter Dorien al veel bij in het gezin van hun dochter Mieke en haar vriend Ernst. Zowel Mieke als Ernst waren vanwege hun eigen psychische problemen niet in staat om Dorien de zorg te geven die ze nodig had. ‘Liever waren we er met elkaar uitgekomen’, zegt Ben, ‘maar dat lukte niet.’ Zowel Ernst als Mieke zagen niet in dat het niet goed ging met henzelf en met Dorien. Vandaar dat jeugdzorg er aan te pas moest komen. ‘Toen werden onze zorgen minder. Nu kunnen wij Dorien een veilig thuis bieden!’, aldus Corry en Ben.

Corry en Ben hebben niet veel contact met andere pleeg(groot)ouders. Dit zouden ze wel prettig vinden, maar waar moeten ze de tijd vandaan halen? Ze zijn druk met de contacten tussen Dorien en haar ouders, haar sportclub, de therapie, de contacten met school, de begeleider pleegzorg en ga zo maar door. Daarnaast hebben ze ook de zorg voor Mieke die vanwege een ernstige ziekte steeds meer van haar ouders vraagt. Er blijft weinig tijd over voor normale sociale contacten.

Ouders blijven ouders
Ondanks alles wat er is gebeurd, blijven de ouders van Dorien belangrijk voor haar. Het doet Ben en Corry veel verdriet als ze zien dat Dorien afstandelijk is tegen haar moeder, hun dochter. Corry zou willen dat het anders was maar ze heeft geaccepteerd dat ze hier geen invloed op heeft. Dorien heeft elke week contact met haar vader. Hij komt ook altijd kijken als ze moet voetballen, maar Dorien vindt dat opa haar moet halen en brengen. Wat zou het niet mooi zijn, als ze samen met haar vader naar de voetbal zou gaan, denkt Ben weleens.

Corry vindt het belangrijk dat Mieke en Ernst weten dat ze altijd Doriens moeder en vader blijven. De 10-minuten gesprekken op school bezoeken ze dan bijvoorbeeld ook altijd met zijn drieën.

Training
Vorig jaar heeft Corry de training Werken met het vlaggensysteem gevolgd. In een groep van pleegouders werd ingegaan op de seksuele ontwikkelingen van kinderen en werd gesproken over wat passend is bij welke leeftijd. Corry heeft veel geleerd van deze training. In de tijd dat zij jong was, ging het er anders aan toe. Corry en Ben vinden het belangrijk dat Dorien met al haar vragen bij haar grootouders terecht kan, ook op het gebied van seksualiteit. Daarnaast heeft Corry ervan genoten om een hele dag met andere pleegouders op te trekken. ‘Het was misschien niet de bedoeling maar ik heb het ervaren als een leuk uitje’, zegt Corry. Bovendien heeft ze daar geleerd eerst goed te luisteren en niet te oordelen, een belangrijke les die haar elke dag van pas komt.

Loslaten
Corry en Ben blijven opgewekt. ‘Je zorgen maken over de dingen die komen gaan, heeft geen enkele zin. Als het zover is, ziet het er toch altijd weer anders uit. Bovendien, je moet wel een beetje kunnen loslaten, anders hou je het niet vol.’


Terug naar de interviews