Terug naar de interviews

‘Ons hart en onze deur stonden open’

Toegevoegd op : 1 september 2017

Opgroeien met ouders, broers en zusjes. Het lijkt zo vanzelfsprekend, maar voor sommige kinderen is het dat niet. Voor die kinderen zijn er gelukkig wel alternatieven, zoals onder andere (tijdelijke) opvang in een pleeggezin of bij familie. Of co-pleegouderschap, zoals bij oma Loes en opa Peter en peetouders Chris en Tom. Hun hart en hun deur stonden wagenwijd open voor kleindochter Tessa (5). Vier co-pleegouders vertellen over hun samenwerking.



Het gebeurde gewoon
‘Het voelde vanzelfsprekend dat onze kleindochter Tessa bij ons kwam wonen toen bleek dat haar ouders onvoldoende in staat waren om haar volledig zelfstandig op te kunnen voeden. ‘We hebben er geen seconde over getwijfeld,’ begint Loes. ‘Er is zelfs nooit een besluit genomen, het gebeurde gewoon.’ Peter en Loes staan echter niet alleen. Ze delen de zorg voor Tessa namelijk met peetouders Chris en Tom, de zus van Loes en haar echtgenoot. Een bijzondere vorm van co-pleegouderschap dus. ‘Wij sprongen al bij, bij drukte,’ laat Chris weten. ‘We zijn dus vanaf het begin bij haar betrokken geweest. Tessa woont doordeweeks bij Peter en Loes en in de weekenden bij ons. Wij gaan ook vaker met haar op vakantie. Het is allemaal op heel natuurlijke wijze gegroeid.’ ‘Mijn zorg ging in eerste instantie uit naar mijn dochter, Tessa’s moeder,’ laat Loes weten. ‘Je gaat uit van een tijdelijke situatie. Je streeft er naar dat de ouders de opvoeding uiteindelijk zelf weer kunnen overnemen. Maar door omstandigheden kan dat niet. Haar ouders hebben natuurlijk wel een hele grote rol in Tessa’s leven. En zo hoort het ook. Buitenstaanders reageren altijd heel verrast op onze situatie, ze vinden het bijzonder. Maar voor ons is het eigenlijk heel gewoon.’

Open communicatie
Tom: ‘Wie me een paar jaar geleden zou hebben gezegd dat ik in schoolvakanties naar familieparken en speeltuinen zou gaan, had ik absoluut voor gek verklaard. Nu kan ik me niets leukers voorstellen. We genieten enorm van onze weekenden met Tessa.’ ‘En we komen veel in contacten met andere ouders,’ vult Chris aan. ‘We hebben zelf geen kinderen, maar Tessa heeft ons leven absoluut verrijkt. Uit een soort van zelfbescherming wilden we ons niet té zeer hechten aan haar.’ ‘Nou, lekker mislukt!’, geven Chris en Tom lachend toe. Bij co-pleegouderschap is het wel belangrijk dat alle vier de opvoeders op eenzelfde lijn zitten. Open communicatie en goed onderling overleg spelen daarbij een sleutelrol, beamen beide stellen. ‘Je moet inderdaad veel afstemmen onderling. Goede afspraken maken. Ieder brengt toch zijn eigen persoonlijkheid mee,’ vertelt Peter. ‘Het is belangrijk dat we alle vier dezelfde regels toepassen. Tom en ik hebben daarom op maandag altijd “werkoverleg”,’ grinnikt hij.

Sterke wil
‘Tessa is een dametje met een sterke wil. Ze weet heel goed dat de regels zowel bij Chris en Tom als bij Peter en mij hetzelfde zijn, maar zoekt natuurlijk ook af en toe de grenzen op. Maar het is bovenal een ontzettend vrolijk, sociaal en gezellig kind. In de toekomst zal ze zeker vragen gaan stellen over haar woonsituatie. Sterker nog, die krijgen we nu soms al. Maar dat is niet erg. We zullen haar in alle eerlijkheid uitleggen hoe het zit,’ aldus Loes. ‘Het belangrijkste is om ervoor te zorgen dat alles heel gewoon en normaal verloopt.’ Tessa groeit dankzij al die liefde van haar ouders, grootouders en peetouders op als een blije, onbezorgde kleuter.

Wegens privacy redenen zijn niet de echte namen gebruikt.


Terug naar de interviews