Terug naar de interviews

Geen dag is hetzelfde

Toegevoegd op : 30 maart 2015

Aad en Tineke zijn sinds twee jaren pleegouders en inmiddels wonen er meerdere pleegkinderen bij hen. Geen dag is hetzelfde, ze maken samen veel mee. Een ding is wel duidelijk: de kinderen met elk hun eigen verhaal, krijgen stap voor stap weer toekomstperspectief. En dat geeft ongelooflijk veel voldoening.












Iets voor hen betekenen
Het gezin woont in een knus huis op het Friese platteland. Aad en Tineke hebben zelf zeven kinderen, uit hun vorige huwelijken. Toen hun kinderen groter werden en uit huis gingen, ontstond er ruimte om andere kinderen een plek te geven. Tineke: 'Er zijn zoveel jonge mensen die ellendige dingen meemaken en zorg nodig hebben. Wij willen graag iets voor hen betekenen. Onze pleegkinderen hebben een flinke rugzak, sommigen woonden al op meerdere plekken. Daarnaast is er sprake van een hechtings- of ontwikkelingsstoornis zoals PDD-NOS.’

Het liefst gewoon willen zijn
‘Deze kinderen hebben negatieve ervaringen en zorgen’, vertelt Tineke. ‘Bijvoorbeeld Joey van 16 die al veel geweld heeft meegemaakt in z’n leven. Hij moest leren dat stoeien wat anders is dan vechten. En dat hij ons kan vertrouwen. Of Melissa die steeds ruzie zocht met andere kinderen op school, omdat ze zich aangevallen voelt. Ze wist niet hoe ze er anders mee kon omgaan. We praten veel met de kinderen en hopen dat hun rugzak zo misschien iets lichter wordt.’ Aad: ‘Kinderen willen het liefst gewoon zijn. Net als andere kinderen bij familie wonen, naar school en sport gaan en vriendjes hebben. Joey zit nu op voetbal, geweldig vindt hij dat!’

Gezelligheid
‘Als we samen eten, maken we het graag gezellig in huis met een mooi gedekte tafel. Kinderen moeten daar in het begin aan wennen, maar helpen nu mee om het gezellig te maken. We zorgen voor structuur.’ Tineke vervolgt: ‘We zijn heel duidelijk over wat we verwachten: op tijd naar bed, iedereen een eigen taak in huis, op tijd thuis zijn. In het weekend kan er wat meer, dan maken we er een klein feestje van met chips en cola. Ook komt er regelmatig familie op bezoek. In onze familie horen de pleegkinderen er helemaal bij.’

Samenwerken
‘Samenwerken is cruciaal binnen pleegzorg. Niet alleen met de begeleider en gezinsvoogd, ook met scholen, therapeuten en als het kan met de ouders. Ouders horen bij het kind en zijn in principe van harte welkom!’ Tineke: ‘Vorig jaar op Moederdag hebben we de moeders verrast met een cadeautje en een bezoekje. Dat vinden wij heel belangrijk!’

Mooie momenten
Het pleegouderschap geeft Aad en Tineke veel voldoening. Ze vinden het wel jammer dat er soms negatieve verhalen worden verteld. Aad: ‘Natuurlijk is pleegzorg niet altijd makkelijk. Liegt of steelt een pleegkind bijvoorbeeld? Dan is dat voor niemand leuk. Het is een uitdaging om hier samen uit te komen. Wij vinden het prachtig om te zien hoe kinderen kunnen groeien! Pleegzoon Hylke ging naar het speciaal onderwijs toen hij bij ons kwam. Met onze hulp kon hij overstappen naar de reguliere basisschool in het dorp en nu gaat hij zelfs naar de havo! Laatst hadden de kinderen een ontbijt voor ons gemaakt, met een gekookt eitje en verse jus ‘d orange. Dat zijn mooie momenten en daar doe je het voor!’

(De namen van de pleegkinderen zijn gefingeerd.)


Terug naar de interviews