Terug naar de interviews

Een steentje bijdragen

Toegevoegd op : 1 februari 2018

Er kwam een Facebookcampagne voorbij met een noodkreet: ‘pleegouders gezocht’. Wat ons deed nadenken over pleegzorg. Want waarom zou je geen pleegouder worden? Wij zijn van mening dat iedereen in deze maatschappij een steentje moet bijdragen. Wij willen door pleegzorg een bijdrage leveren aan dit grote maatschappelijke probleem.













Ook ben ik ervan overtuigd dat de grote verschillen tussen mijn partner Alex en mij juist onze sterke punten zijn om een kind een veilige basis te kunnen bieden in ons gezin. Verder moet je veel tijd kunnen investeren in het kind, de ouders en vooral aan alle betrokken organisaties. Maar ook onze eigen zoon van 9 speelt een belangrijke rol, de hoofdrol. Hoe zal hij reageren?

Informatieavond
We bezochten een informatieavond met veel andere geïnteresseerden in pleegzorg. Daarna schreven we ons in en volgden we de voorbereiding voor pleegouders. Vervolgens ga je door de screening en vraag je je af hoe het komt dat er bij zo’n opkomst nog een tekort aan pleegouders zou kunnen zijn. Niet iedereen blijkt geschikt of besluit zelf niet verder te gaan. Tijdens het voorbereidingstraject wordt, best begrijpelijk, ook veel aandacht besteed aan de negatieve aspecten. Na afloop waren wij dus voorbereid op een pleegkind met een achterstand en zouden de pleegkinderen en/of ouders de plaatsing niet toejuichen. Want hoe triest de situatie ook is, ze zitten nu eenmaal niet op jou te wachten. Na een aantal maanden was er een match. Een match die totaal het tegenovergestelde was van wat ons eerder was voorgehouden.
Maar dat is wel een beetje ons dingetje… alles gaat bij ons net even anders. Een heel pientere jongen van 11 die door omstandigheden al jaren niet naar school ging en zelf inzag dat de thuissituatie niet haalbaar was.

Op avontuur
Voor ons begon het avontuur meer dan een jaar geleden. Het gaat het goed met onze pleegzoon. Hij gaat naar school, hij gaat naar een sportvereniging en hij heeft goed contact met zijn ouders die heel veel van hem houden. Zowel innerlijk als uiterlijk heeft er een positieve metamorfose plaatsgevonden die voor iedereen zichtbaar is.
Nu, na twee vakanties samen, vroeg hij me tijdens de vakantie, hoe het voor mij was om zomaar een vreemd kind in huis te hebben. Waarop ik antwoordde dat ik er de eerste nacht niet van had geslapen. Ik kon me niet voorstellen hoe het voor hem zou zijn om als kind van de ene op de andere dag in een vreemd bed /kamer/ huis met vreemde mensen te moeten gaan slapen. Terwijl ik heel verdrietig lag te zijn, had hij heerlijk geslapen. Hij had er geen idee van. Hij zei me ‘Toen ik die avond lekker had gegeten dacht ik, als ik er lekker kan eten, kan ik hier ook wel lekker slapen en wonen.’
Zo makkelijk ging dat dus!!!

Positieve bijdrage
Ik geef toe, pleegzorg kost je veel tijd en energie. En geloof me, als je ons kent hebben we het niet minder druk dan de gemiddelde Nederlander – integendeel. We werken knetterhard, hebben een eigen zaak en we hebben een druk privéleven. Je moet je hart open kunnen stellen, samen sterk zijn en dan…Dan kun je een positieve bijdrage leveren aan dit grote maatschappelijke probleem.
Voor nu denk ik dat wij in ieder geval één bijdrage hebben kunnen leveren en wellicht kunnen we dit in de toekomst uitbreiden. Ik hoop het!


Terug naar de interviews