Terug naar de interviews

Crisisopvang: de juiste keuze in deze fase van ons leven

Toegevoegd op : 1 juni 2012

De kinderen van Mirjam (62) en Roel (67) zijn al een tijd de deur uit. Zij hebben zich begin 2011 aangemeld bij de pleegzorgorganisatie. In oktober 2011 hebben zij het voorbereidingsprogramma op het pleegouderschap(de zogenaamde “7STAP”) afgerond. Inmiddels zijn zij crisisopvanggezin voor kinderen tot 4 jaar. Begin januari 2012 volgde de eerste crisisplaatsing: een baby van 5 dagen oud.

De stap naar pleegzorg
Mirjam (62) is van beroep kinderverpleegkundige met als specialisatie jonge kinderen. In het ziekenhuis waar ze werkte, is haar eens door een medewerker van het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling de vraag voorgelegd of pleegzorg iets voor haar was. Dat zette haar aan het denken. Na haar pensionering hebben Mirjam en Roel zich aangemeld. Roel (67) is in eerste instantie meegegaan in de wens van Mirjam om crisisopvangouder te worden vanuit het standpunt: “Als jij dat wil doen, dan geef ik me ook op”.

Voorbereiding en screening
“Wij gingen met plezier naar de cursus toe. Je krijgt informatie over onderwerpen waarbij wij nog niet hadden stilgestaan. Ook kregen we veel huiswerk. Er werden vragen gesteld over je eigen leven. Het maakt je bewust van je eigen referentiekader”.
De forumbijeenkomst hebben beiden als zeer waardevol ervaren: pleegouder, pleegkind en ouder konden heel goed verwoorden wat pleegzorg voor hen betekent. Het einde van de training voelde alsof ze waren overgegaan naar de volgende fase: “We zijn gescreend, besnuffeld en in orde gevonden en we mogen nu crisisouder zijn”.
“Ik had het niet willen missen”, zegt Roel. “We zijn crisisouders, we kunnen het, maar wel voor jonge kinderen. We zijn een zeer mobiel stel, we gaan er veel op uit, een klein kind kun je dan makkelijker meenemen”.
Van de training is Mirjam vooral bijgebleven hoeveel hulpverleners een kind aan zich voorbij ziet trekken in de jeugdzorg. Dat hebben zijzelf bij de eerste plaatsing ook aan den lijve ondervonden: medewerkers van het consultatiebureau, van de Raad voor de Kinderbescherming, Bureau Jeugdzorg en pleegzorg.

Contact met ouders
Bij de eerste crisisplaatsing moesten moeder en kind in het ziekenhuis abrupt afscheid van elkaar nemen. Mirjam heeft tijdens het eerste contact met de ouders een dagboekje voor hen achtergelaten. Moeder heeft het boekje gelezen en een bladzijde beschreven die voor haar open was gelaten. Het dagboekje is meegegaan naar het volgende pleeggezin.

Afscheid nemen
Mirjam en Roel hebben van meet af aan gezegd, dat het in het belang van de hechting van de baby is hem zo snel mogelijk terug te plaatsen naar de ouders of door te plaatsen naar een pleeggezin, waar hij voor langere tijd kan blijven. “Wij hebben hem een paar maanden warmte en veiligheid geboden en een heel leuke tijd gehad met dit mannetje”, zegt Roel. “Eind april is hij door een pleeggezin opgehaald na een heel goed kennismakingstraject. Het was goed dat onze eerste plaatsing zo gelopen is”.


Terug naar de interviews