Terug naar de interviews

‘Brinta na het melken’

Toegevoegd op : 1 april 2016

Vandaag ben ik te gast bij de familie Weitkamp uit Noord Sleen. Het gezin Weitkamp bestaat uit Gerard en Jennie en hun 4 dochters. De dochters zijn in de leeftijd tussen 10 en 20 jaar. Zij wonen midden in de landerijen op een prachtige boerderij. Er zijn koeien, kippen, poezen, konijnen en een hond. Sinds mei 2013 zijn Gerard en Jennie weekendpleegouders van Hendrik (9). Hendrik komt 1 keer per maand een weekend bij hen logeren en hij komt ook in de vakanties. Ik stel hen een aantal vragen over de combinatie pleegzorg en hun boerenbedrijf.

Wat is het voordeel van het wonen op een boerderij als je een pleegkind hebt?
Gerard geeft aan dat er op een boerderij altijd iets gebeurt. Er is veel ‘reuring’. Veel aanloop van mensen, maar ook veel bezigheden, die iedere dag anders zijn. Er is voor kinderen altijd wel iets te doen.
Het is ook fijn dat Gerard altijd thuis is. Hij moet iedere dag op vaste tijden de koeien melken, dus er is veel regelmaat. Daarnaast zijn ze ook gewend om flexibel te zijn; het is vaak aanpassen op de boerderij.

Heeft Hendrik ook eigen taken op de boerderij?
Hendrik is degene die de eieren uit het kippenhok haalt. Hij loopt er soms wel 20 keer per dag heen om te kijken of er al nieuwe eitjes zijn. Hij voert de kippen en konijnen en helpt mee met het ophalen van de koeien. Soms helpt hij zelfs met melken. Maar…dit heeft een andere reden. Hij vindt het prachtig om na het melken samen met Gerard Brinta te eten. Hij glundert dan van oor tot oor.
Jennie neemt hem vaak mee als ze de kalfjes gaat voeren. Hij neemt dan ook een emmer mee en voert een kalfje, dat dan steevast van hem een aai over zijn bol krijgt.

Is Hendrik veranderd in die drie jaren?
‘Jazeker’, zegt Gerard. ‘Hendrik was in het begin erg angstig. Hij is snel overprikkeld. Zo was hij bang voor de tractor en voor spinnen. Hij durfde eerst ook in het kippenhok, maar dat gaat nu beter. Hij rijdt nu zelfs, onder begeleiding, op de shovel. Hij is erg begaan met de dieren en moest er mee leren omgaan dat kalfjes als ze groot zijn naar de slager gaan.’
In huis is hij ook veranderd. Hij vond het in het begin spannend om te gaan slapen. Nu valt hij echter als een blok in slaap. Volgens Jennie en Gerard komt dit ook door het vele buiten spelen. Hij struint graag buiten, samen met hun jongste dochter. Samen knutselen ze dan wat van oud ijzer in elkaar of spelen ze in de hut.

Helpt jullie boeren nuchterheid bij de omgang met Hendrik?
‘Hendrik moet je soms even laten, niet te veel op reageren’, aldus Gerard. ‘Zo vond hij het eten in het begin lastig. Hij boerde er flink op los om aandacht te trekken. Ondanks dat de tafel er bijna van schudde, werd er gewoon doorgegaan met eten. Dat was dus snel over’.
Hendrik ging samen met Gerard eens de koeien ophalen met de quad. Hij vond het erg spannend. Toen ze ook nog vast kwamen te zitten in de modder, wilde hij meteen naar huis. Gerard zei: ‘Van mij mag je afstappen.’ Het water zou dan tot aan zijn knieën staan… . Hendrik bleef toch maar zitten.

Genieten jullie van Hendrik?
‘Nou en of!’, zeggen beiden. Tijdens een spooktocht, kortgeleden, kneep hij de hand van Gerard fijn. Hij hoort helemaal bij het gezin. Gaat mee naar de kerk, familie, drinkt koffie bij de buurman en wordt herkend in het dorp. Hij praat, als hij weer bij zijn pleegouders is, zelfs al een beetje dialect.


Terug naar de interviews