Terug naar de interviews

Bijdehante tante

Toegevoegd op : 1 september 2011

‘Mijn rol is die van bijdehante tante’ Al vanaf haar zevende wist Marlou (31) dat ze pleegmoeder wilde worden. Nu, 25 jaar later, vangt ze als weekendpleegouder John op, een puber van 16 jaar. Het originele plan was eerst zelf een gezin daarna pleegkinderen. Een gezin bleef vooralsnog uit en Marlou besloot dat ze niet langer wilde wachten. Ze zocht uit wat ze een pleegkind in haar situatie kon bieden - alleenstaand met fulltime baan - en kwam uit bij weekendpleegzorg.

‘Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Het was Sinterklaastijd en ik was met mijn tante op weg naar de Bijenkorf in Amsterdam:‘klimpieten kijken’. De tram kwam langs een bijzonder gebouw: het Amsterdamse Burgerweeshuis. Mijn tante vertelde dat daar kinderen woonden die geen ouders hadden of ouders die niet voor ze konden zorgen. Dat verhaal maakte veel indruk op me. Het idee dat kinderen in een tehuis moesten wonen omdat er niemand was die ze thuis op kon vangen, vond ik belachelijk. Ik bedacht me toen al, als ik later groot ben, word ik pleegmoeder…’.

Bijdehante tante
‘John logeert om het weekend bij mij. Het is de bedoeling dat ik hem help in Nederland een nieuw netwerk op te bouwen. Hij heeft hier geen familie. Vierenhalf jaar geleden kwam hij naar Nederland. Zijn vader is overleden, zijn moeder woont aan de andere kant van de wereld. We proberen een extra familie voor hem te creëren. Hij weet hoe hij met familie moet omgaan, wat het is om familie te hebben. Hij heeft van huis uit een heel goede basis meegekregen. In de weekenden bij mij draait hij gewoon mee in mijn leven. Het is niet zo dat ik allerlei speciale dingen met hem onderneem. Dat is ook niet per se de bedoeling van weekendpleegzorg. Ik ben ook niet zijn moeder, die heeft hij al. Ik zie mijn rol meer als die van bijdehante tante. Ik leg hem veel uit, soms de simpelste dingen die voor mij heel vanzelfsprekend zijn. Bijvoorbeeld waarom ik papier naar de papierbak breng, dat gerecycled wc-papier niet vies is, waarom de prijs van A-merk in de supermarkt duurder is dan een huismerk en waarom hij niet alleen maar cola moet drinken. Hij heeft overduidelijk zijn “Klokhuisjaren” niet in Nederland doorgebracht.’

Lekker sjansen
‘Hij is geen prototype puber in de zin van veel op de bank hangen en nergens zin in hebben. Hij heeft veel energie en vraagt ’s ochtends vaak al wat we gaan doen. Zo beleeft hij veel plezier aan de familiebezoekjes en heeft hij een hechte band opgebouwd met mijn moeder. Hun eerste winkelsessie was dikke pret. Mijn moeder moest erg lachen, omdat hij de hele dag liep te sjansen met alles en iedereen. Mijn beide ouders zijn heel betrokken. Zo zei mijn moeder laatst, ‘Ik zou willen dat ik het zelf ook had gedaan.’ Dat vond ik een heel mooi compliment, niet alleen voor mezelf maar ook voor John.’

Zijn wereld
‘Ik bemoei me bewust niet met dingen van school. Dat is ook niet te doen als hij om de twee weken een weekend bij mij is. Doordeweeks woont hij in een Beter Met Thuis-voorziening van Spirit, daar krijgt hij professionele begeleiding. Hij heeft het daar enorm naar zijn zin, het is zijn wereld. Na een weekend bij mij vindt hij het altijd prima om weer terug te gaan. John heeft een eigen mentor, waar ik ook mee overleg. Dat is een heel prettig contact. Ik waardeer zijn advies en andersom neemt hij mij ook serieus.’

Ontspannen
‘Niets is me tegenvallen bij weekendpleegzorg, de begeleiding is goed. Het enige wat ik wel eens lastig vind, is dat je een deel mist van de andere dingen in het leven van zo’n kind. Je bent altijd weer twee weken verder. Aan de andere kant wil ik dat ook loslaten en is het voor hem misschien wel zo prettig dat ik niet alles weet. Daardoor kan hij in zo’n weekend echt ontspannen.’

Om privacyredenen is niet de echte naam van Marlou’s pleegzoon vermeld.


Terug naar de interviews