Terug naar de interviews

Allebei welkom

Toegevoegd op : 3 maart 2014

Zeven jaar geleden voltooiden Ilona en Dion het voorbereidingstraject voor pleegouders. Ze hebben zelf twee kinderen, destijds zeventien en vijftien jaar, en stonden open voor nog een kind in hun gezin. Snel daarna kregen ze de vraag of ze ruimte hadden voor Saskia ( 8 jaar). Tijdens het gesprek met pleegzorg bleek Saskia een broertje (6 jaar) te hebben. Hij woonde in dezelfde instelling als zijn zus, echter op een andere groep. Voor hem zochten ze ook een gezin. Voor Ilona en Dion was het snel duidelijk. ’Je haalt die kinderen toch niet uit elkaar, dat zou je met je eigen kinderen toch ook niet willen. Laat ze allebei maar komen,’ zeiden mijn man en ik.

‘En dan heb je ineens een dubbel aantal kinderen in huis. Het was een hele drukte. De pleegkinderen hadden een sterke band door hun gezamenlijke achtergrond. Saskia was een lief, ondeugend meisje met sproetjes. Zij voelde zich erg verantwoordelijk voor haar broertje Roger. Het was soms moeilijk voor haar om de beschermende rol ten opzichte van haar broertje over te laten aan mij. Bij ons kon Saskia gewoon kind zijn. Roger was een leuk ventje. Hij had veel begeleiding nodig. Met ons hele gezin konden wij die bieden. Ongemerkt hebben mijn eigen kinderen, destijds pubers, daarbij goed geholpen. Zij waren altijd erg betrokken.’

Onvoorwaardelijk
‘Een zogenaamde “koppelplaatsing” heeft zeker voordelen, de kinderen hebben namelijk steun aan elkaar en ze kunnen elkaar goed bezig houden met de alledaagse dingen. De kracht van de onvoorwaardelijke liefde van Saskia voor haar broertje was van onschatbare waarde. Saskia bleef achter Roger staan ook als het moeilijk ging. Vriendjes maken was voor Roger niet gemakkelijk en in Saskia vond hij altijd een speelkameraadje. Saskia maakte wel snel vriendjes en Roger profiteerde hiervan. Door ons drukke huishouden kon Roger wanneer hij dat wenste in de luwte leven, dat had hij nodig. Saskia en Roger zijn in zes jaar tijd, steeds met kleine stapjes, enorm gegroeid. ‘

Waardering
‘De moeder van de kinderen is blij dat haar kinderen samen in een gezin wonen. Zij staat achter de plaatsing. We hebben een leuk contact met haar. Ze komt regelmatig haar kinderen bezoeken en knutselt dan met hen. ‘s Avonds eet ze met ons mee. Hier genieten ze alle drie van. Hun moeder spreekt vaak haar waardering naar ons uit, dat doet ons goed.’

Verrijking
‘De komst van de kinderen in ons gezin heeft ons verrijkt. Het leven is drukker en onverwachte dingen komen op ons pad. We ontmoeten andere mensen en komen met instanties in contact. Wij houden van uitdagingen en vinden het niet erg als zaken anders gaan dan we hadden voorzien. Onze eigen kinderen hebben geleerd dat het rustige gezinsleven dat zij altijd hebben gehad niet zomaar vanzelfsprekend is. Ze zien dat je veel kunt betekenen voor andere kinderen. We zijn trots op elkaar en op alle vier de kinderen. We zien dat het voor pleegkinderen belangrijk is dat er mensen zijn die in hen geloven en voor hen knokken.’


Terug naar de interviews