Terug naar de dagboeken

Wennen

Toegevoegd op : 7 september 2012 in het dagboek van Pleegvader Maarten

Het is allemaal wel heel erg wennen. En eerlijk gezegd vond ik mijn leventje het vorige seizoen veel leuker.
's Ochtends ging ik altijd eerst samen met Jeremy een rondje door het bos wandelen. En daarna bracht ik hem dan naar school. Dat gaf rust, want dan wist ik waar hij was, en wist ik bovendien dat hij veilig in de klas zat.
De meeste dagen ging ik hem 's middags ook weer ophalen, soms kreeg ik dan zelfs iets lekkers van hem. Vaak gingen we daarna samen een spelletje doen in de tuin. In het voorjaar en in de zomer speelden we bijvoorbeeld lekker in het zwembadje, dat vond ik een van de allerleukste dingen om te doen met Jeremy.
Oh ja, en op vrijdagavond ging ik hem altijd ophalen bij de Scouting. Naast het Scoutingterrein lag een tennisbaan, en daar liep of kroop ik dan door de struiken op zoek naar tennisballen, waarmee we thuis konden spelen.

Nu wandelt Jeremy 's ochtends niet meer door het bos met mij, want daarvoor heeft hij geen tijd meer. Hij moet namelijk al om kwart voor acht vertrekken, en fietst dan helemaal alleen weg. Ik mag niet meer mee en ik weet niet eens precies waar hij naartoe gaat. Dat maakt me onrustig. Eigenlijk zit ik voor mijn gevoel de hele dag op hem te wachten. En áls hij dan eindelijk thuiskomt moet hij huiswerk maken. Of gaat hij spelen met zijn vrienden. En daar willen ze mij meestal niet bij hebben, dat maakt me op zo’n moment wel erg teleurgesteld en verdrietig.
Tennisballen zoeken bij de Scouting doe ik ook al niet meer, want Jeremy is met Scouting gestopt.

Wat we gelukkig nog steeds wél doen, is 's avonds na het eten even samen op de bank televisiekijken. Het Klokhuis, het Jeugdjournaal en soms Lingo of Vrijland. Dan lig ik lekker tegen Jeremy aan, en kom ik weer helemaal tot rust. Soms gaat hij daarna nog wel even weg, maar dat is niet zo lang. Dus de avonden, die vallen best mee. En 's nachts slapen we, daar is ook niets aan veranderd. Maar overdag mis ik Jeremy echt heel erg. En het zal vrees ik nog wel even duren voordat ik aan de nieuwe situatie gewend ben.

Maar nu ga ik stoppen want ik wil weer naar buiten, bij het hek gaan kijken. Misschien komt Jeremy zo wel thuis.

Maarten
(opgetekend uit naam van Scotty, de hond van Jeremy)


Terug naar de dagboeken