Terug naar de dagboeken

Wat, alleenstaand?

Toegevoegd op : 14 juni 2010 in het dagboek van Pleegvader Maarten

Een paar dagen geleden bladerde ik in de WAT. Dit staat voor 'Wonen met een Ander Thuis' . Het is een mooie kleurrijke krant voor pleegkinderen en kinderen van pleegouders. Mijn oog viel op een interview met Rene de Bot, medewerker van een instelling die pleeggezinnen begeleidt.

Op de vraag of ook alleenstaande ouders pleegouder mogen worden antwoordt hij: “geen enkel probleem. Met alleenstaande mannen zijn we voorzichtig. (...)”.

Een uitstekende opmerking lijkt me. Met alleenstaande mannen kun je tenslotte niet voorzichtig genoeg zijn, dat is algemeen bekend. Daar is iets mee aan de hand, anders waren ze nooit alleenstaand, de viespeuken. Ik zou echter willen voorstellen met meer categorieën aspirant-pleegouders erg voorzichtig te zijn. Christelijke pleegouders bijvoorbeeld. Die gaan immers zonder mededogen voorbij aan het verleden van een kind, en zullen trachten dit te brainwashen en geheel wereldvreemd te kneden naar Gods Beeld. Homosexuele pleegouders, ook al zo’n risicogroep. Wat voor voorbeeld krijgen hun pleegkinderen! Ikzelf zou in ieder geval nooit een jongen plaatsen bij homosexuele pleegouders. Er zal in de toekomst dan stellig een overschot aan kappers en balletdansers ontstaan. Een hoogst onzekere toekomst voor een kind dat toch al zoveel heeft meegemaakt.

Bent u daar nog, beste lezer? Of bent u inmiddels in pen of toetsenbord 'geklommen’ om uw onvrede te uiten over zoveel bevooroordeelde onzin? Dan weet u een klein beetje hoe ik me voelde toen ik het artikel las. Want ik ben een alleenstaande pleegvader. En ik voel me enigszins gegriefd. Bovenstaande kletskoek heb ik er bij verzonnen, om te chargeren. Want natuurlijk heeft goed pleegouderschap helemaal geen moer te maken met religie of geaardheid.

Heel jammer daarom vind ik het dat Rene de Bot eigenlijk tegen (pleeg-)kinderen zegt: “alle soorten een- en tweeoudergezinnen kunnen zonder probleem pleeggezin worden. Er is een uitzondering: alleenstaande mannen. Met hen zijn we voorzichtig.” Ik wil niet zo ver gaan te stellen dat dit een ongepaste opmerking is. Ik weet immers niet of de Bot’s woorden wel helemaal correct en volledig zijn weergegeven. Bovendien zegt hij er nog iets achteraan: “ we sluiten voor alle zekerheid het risico van sexueel misbruik uit, of de kans dat een betrouwbare alleenstaande man daar ten onrechte wordt beschuldigd.”

Nou, dat lijkt me in ieder geval erg zinvol, misbruik uitsluiten. Ik vraag me alleen wel af of het niet een briljant plan is om bij ALLE pleegouders te trachten misbruik uit te sluiten. Ook apart: bij alleenstaande mannen is men 'voorzichtig’, bij alleenstaande vrouwen wordt nagegaan of er een goed steunnetwerk is. Alsof er op voorhand twijfels zijn of een vrouw wel bekwaam is als zelfstandig opvoeder te functioneren. Voor iedere ouder is een netwerk belangrijk.

Beste Rene de Bot. Ik heb geen enkele reden te twijfelen aan uw integriteit, deskundigheid of positieve betrokkenheid. Sterker nog, de rest van het interview overtuigt mij er absoluut van. Een prima verhaal. Maar dat ene blijft me dwars zitten. Misschien kunt u bij een volgende gelegenheid aan de (pleeg-)kinderen van Nederland vertellen dat in principe iedere volwassene welkom is als aspirant-pleegouder. En wellicht pleegouder kan worden, na zorgvuldig onderzoek uiteraard, en met goede begeleiding en ondersteuning. Dat lijkt me rechtvaardig. Bovendien sluit u dan naadloos aan bij de actuele pedagogiek, die mannen oproept meer te participeren. Omdat ook zij veel te bieden hebben aan kinderen. Op de valreep realiseer ik me trouwens dat ik niet eens weet of u getrouwd, samenwonend of alleenstaand bent. Maar ach, eigenlijk doet dat er ook niet toe.

Maarten


Terug naar de dagboeken