Terug naar de dagboeken

Verjongingskuur

Toegevoegd op : 15 mei 2014 in het dagboek van Pleegvader Maarten

De puberteit... Na dertig jaar jongerenwerk en zes jaar pleegvaderschap weet ik nog steeds niet goed wat ik ervan vind. 'Iedere leeftijd heeft zijn eigen bezigheden en interesses' pleegt men te zeggen. Kan het nog clichématiger? Ja dat kan. 'Elke levensfase heeft zijn eigen charme'. Nou, dat zal dan wel, maar soms heb ik het idee dat het er allemaal niet op vooruitgaat. In ieder geval niet op het gebied van vrijetijdsbesteding.

Neem nu bijvoorbeeld mijn pleegzoon Jeremy (15). In zijn basisschooltijd was hij een echt buitenkind, weer of geen weer. Zijn grote hobby was trampolinespringen, maar hij kon ook uren bezig zijn met hutten bouwen, fietscrossen of soldaatje spelen. Met klimmen, rondzwerven met vriendjes of fikkie stoken. Met mij deed hij vooral graag allerlei balsporten, vooral voetbal.
En dat is dan nog maar een kleine opsomming uit de losse pols.
Nu Jeremy puber is voetballen we nog steeds wel eens samen, en crost hij af en toe wat rond op zijn quad. Maar verder… buiten school, sporttraining en muziekles is het toch vooral bankhangen, tv-kijken en niet te vergeten puberziekte nummer één: eindeloos debiel getyp op een telefoontje. Totdat zich het volgende voordeed…

In de afgelopen meivakantie hadden wij een logé. Jimmy is net acht, heeft blond haar dat zowat tot zijn broekriem reikt en is lid van de Club van Jongens met Lang haar, die resideert op ons terrein. Jimmy en ik hebben een bijzondere klik. Ooit, toen hij naar huis ging aan het eind van een clubdag, zei ik voor de grap: “Als jullie hem ooit weg doen, mag ik hem dan?” “We houden hem lekker zelf”, zeiden zijn ouders. “Maar je mag hem wel een keer een paar dagen lenen.” En onlangs was het dus zo ver, de blonde held kwam logeren.

Jimmy voetbalt graag, Jeremy ook, maar ik niet zo. Dus had ik Jeremy vooraf voorzichtig gevraagd of hij misschien een keer met Jimmy een balletje zou willen trappen. Pleegzoon zegde toe erover te zullen denken. Maar toen Jimmy er eenmaal was onderging Jeremy tot mijn grote verrassing een spontane verjongingskuur…
De jongens trapten inderdaad af en toe een balletje, maar daar bleef het bepaald niet bij. Ze waren werkelijk uren samen buiten, weer of geen weer. Ze sloopten de totaal verrotte bankjes rond de kampvuurplaats, en sleepten pallets en balken aan om nieuwe banken te bouwen. Ze stookten fikkie in de regen tot het niet meer ging, en kwamen zeiknat, smerig en vrolijk binnen om samen een hele avond met Lego te spelen.
De laatste middag verzamelden ze een paar matrassen en alle bankstelkussens die ze konden vinden, en bouwden hiervan een glijbaan op de trap waar ze zich (ook weer urenlang) gillend en gierend van het lachen vanaf stortten.
Daarna was er nog net genoeg tijd over om eerst doorweekt te raken op de soppende trampoline, en daarna weer op te drogen bij een laatste kampvuur.

Pleegvader had zich ingesteld op het organiseren van een leuke logeerpartij, maar hoefde slechts voor de catering te zorgen. En te genieten van een pleegzoon die deze kans pakte om lekker te spelen en zich een paar dagen nergens te groot voor te voelen.

Jimmy plaatste voor het naar huis gaan nog wel een kritische opmerking: “ik was eerlijk gezegd liever een hele week gebleven”.


Terug naar de dagboeken