Terug naar de dagboeken

Pleegpuber (1)

Toegevoegd op : 23 oktober 2012 in het dagboek van Pleegvader Maarten

Pleegzorg Nederland voert momenteel campagne om de opvang van pubers onder de aandacht te brengen.

Mijn pleegzoon Jeremy (bijna 14) kwam hier wonen toen hij net 9 jaar was. In denken en doen was hij echter een jaar of 7, echt nog een 'menneke’ zoals dat hier in het Zuiden zo mooi heet. Nog lang geen puber dus, en dat heb ik altijd een voordeel gevonden. Jeremy was heel erg toe aan een nieuw leven, en stond nog voor heel veel dingen open. Dingen van allerlei gewicht: Van normen en waarden tot hobby’s en bezigheden.

Hij nam de ruimte waar hij die kreeg: maakte van zijn slaapkamer zijn eigen domein dat talloze malen verbouwd en heringericht werd, trok de kleren aan die hij wilde, liet zijn haar lang groeien, speelde heel veel buiten en werd daarbij zo smerig dat hij nog maar nauwelijks te herkennen was, en had zoals veel jongetjes een hartgrondige afkeer van hygiëne.

Hij accepteerde regels en grenzen zonder veel ophef: houd je aan afspraken, wees goed voor dieren en de natuur, veroorzaak geen overlast, maak ruzies weer goed en praat ze uit, spreek met minstens twee woorden, en zet die crossfiets nou eens aan de kant want ik ben vandaag al twee keer op m’n bek gegaan.

Een kind van 9 is geen onbeschreven blad. Jeremy was vaak heel stellig in wat hij wel of niet wilde of durfde, had een hartgrondige afkeer van het verliezen van spelletjes (waarin hij overigens ook maar weinig ervaring opdeed omdat hij vrijwel altijd wint, verdorie), en had zoals veel pleegkinderen overlevingsstrategieën ontwikkeld om zijn angsten te bezweren, veiligheid te creëren of zijn zin te krijgen. Een kind van 9 is geen onbeschreven blad, maar een volgeschreven blad is het evenmin. Je kunt als pleegouder nog veel (meehelpen) invullen.

Nu is Jeremy een puber. En dat is een groot verschil. Vijf jaar geleden trok hij gewoon een maillot onder zijn spijkerbroek aan als daar zoveel gaten in zaten dat het wat te tochtig werd. Cowboylaarzen eronder, knalroze T-shirt met het woord BULLSHIT erboven (onderhemd uit zijn broek), en pleegzoon ging monter naar school. En dan moest pleegvader nog opletten dat Jeremy uit gemakzucht niet 's ochtends zijn luierbroekje aanhield want dat zat immers ook prima. Eventuele opmerkingen over zijn kleren heeft Jeremy vermoedelijk niet eens gehoord. Hij lag altijd goed in de groep, was geliefd en had leuke vriendjes.

Nu hij bijna 14 is, trekt hij nog steeds aan wat hij wil, en gaat qua uiterlijk bepaald niet op in de massa. Maar toch… aan bepaalde dingen merk ik dat wat de omgeving vindt er toch wel toe doet. Een gescheurde spijkerbroek? Prima voor af en toe, maar dan wel met de scheuren uitsluitend op de knieën graag. Cowboylaarzen? Nee, skate-schoenen alstublieft. Toch iets gangbaarder. Roze shirtjes? In jongensmodewinkels volop te vinden. Maar binnen bepaalde jongensgroepen op het vmbo toch iets te homo. En dat laatste onderhemdje? Wordt aan de kleine kant zo bleek laatst op een gure regenachtige ochtend. Nieuwe kopen? Mwa.

Dit kledingvoorbeeld is een metafoor. Een vergelijkbaar verhaal zou ik kunnen vertellen over andere zaken die ertoe doen in het leven van een puber. Een puber is volop bezig met zijn identiteit. Met vragen als: wie ben ik, wie wil ik zijn, hoe word ik gezien, hoe wil ik gezien worden, en hoe vind ik een balans tussen mijn eigen keuzes en het oordeel van mijn omgeving.
Een zelfde soort afweging maak ik als pleegvader van een pleegpuber. (Even tussendoor, mensen van Pleegzorg.nl, geef toe: 'pleegpuber’ bekt nóg lekkerder dan jullie 'pleegtiener’).
Vijf jaar geleden was mijn opvoeding van Jeremy gericht op het streven naar een balans tussen wie Jeremy is, en wat ik belangrijk vind om aan hem mee te geven. Dat is nog steeds zo, maar daarbij moet ook ik, veel meer dan 5 jaar geleden, rekening houden met zijn omgeving.

Wordt vervolgd.
Vooruitlopend hierop: als u wat aan uw conditie wilt doen, moet u zeker de opvang van een pleegpuberzoon overwegen. Want: 1. Daarmee moet u dagelijks stoeien op de bank. En 2. Pubers zijn uithuiziger, dus u krijgt meer tijd voor sportschool, racefiets of rondje joggen. Dubbele winst.

Maarten


Terug naar de dagboeken