Terug naar de dagboeken

Niet voor het geluk geboren

Toegevoegd op : 22 maart 2013 in het dagboek van Pleegvader Maarten

Weet u, af en toe bekruipt mij het gevoel dat mijn pleegzoon Jeremy (14) 'niet voor het geluk geboren is' zoals men dat wel eens uitdrukt.

Van de ontelbare spulletjes die op zijn kamer staan, valt bij het opruimen uitgerekend iets dierbaars dat hij van mama gekregen heeft in stukken op de grond. En niet een stom prulletje van de kermis. Koopt hij van zijn laatste euro’s twee zakken kaneelkussentjes waarvan, heel lief, één voor mij, dan scheurt niet mijn maar zíjn snoepzak spontaan open, waardoor de inhoud op de grond valt en per direct oneetbaar wordt wegens verontreiniging met hondenhaar en zand. Valt hij eens met zijn crossfiets, iets wat alle crossfietsende jochies wel eens overkomt, dan is hij de enige die met een scheurtje in de buikwand in het ziekenhuis belandt.
“Waarom moet mij dit nu weer overkomen” klaagt Jeremy dan. Hij is snel geneigd in de slachtofferrol te kruipen. Maar hij heeft ook gelijk: ongelukjes en tegenslagen die ieder kind wel eens meemaakt treffen hem opvallend vaak.

Soms is het te verklaren en ligt er een psychomotorische oorzaak aan ten grondslag. Zo doet Jeremy graag wedstrijdjes. Bij een wedstrijdje 'wie het eerst bij de auto is’ wil hij zó graag winnen dat hij de regie over zijn bewegingen verliest, nét niet hoog genoeg over dat lelijke buxusheggetje springt, en met een doffe smak achter de auto tegen de grond klapt. Zijn hoofd raakt daarbij nét niet de trekhaak met dat scherpe metalen typeplaatje eraan.

Soms ook is het antwoord op de vraag 'waarom moet mij dit nu weer overkomen’ gemakkelijk te geven: “jij bent je portemonnee alweer kwijt omdat je hem altijd laat slingeren, net als je sleutels, usb-stick, aansluitkabeltje van je telefoon, en nu ik er zo over nadenk ook de telefoon zelf alsmede de rest van je bezittingen die kleiner zijn dan een bureaustoel.”

Maar op de vraag waarom Jeremy overkwam wat hem vorige week is overkomen, moet ik het antwoord schuldig blijven.
U heeft in het vorige verhaal kunnen lezen dat Jeremy op school zijn portemonnee met bijna 250 euro was verloren. Dat is echter nog niet het hele verhaal. Want er blijken nog eerlijke mensen te bestaan: de portemonnee werd gevonden en afgegeven in de kantine. Waar Jeremy vervolgens ontdekte dat er naast eerlijke mensen ook onnozele kantinejuffen en criminele pubers bestaan. Want toen Jeremy zijn portemonnee op wilde gaan halen, bleek dat een andere scholier hem voor was geweest. De kantinejuf had de portemonnee zonder ook maar één vraag te stellen, of een legitimatiekaartje te bekijken, meegegeven aan een jongen die volgens het signalement net zoveel op Jeremy lijkt als de nieuwe paus op Ali B.

Jeremy was al zijn spaargeld kwijt. Hij was verdrietig en sliep een paar nachten slecht. Om hem financieel weer wat op weg te helpen bedacht ik een plan: werken bij mensen die wel een handige hulp kunnen gebruiken in huis en tuin. Afgelopen zaterdag bracht Jeremy ruim 200 briefjes rond in de buurt. “Heeft u een klusje voor mij?”
Onderweg is hij ergens zijn nieuwe dure telefoon verloren. Waarde 700 euro. Ook ik heb een paar nachten slecht geslapen.

Maarten


Terug naar de dagboeken