Terug naar de dagboeken

Lady Gaga

Toegevoegd op : 14 maart 2011 in het dagboek van Pleegvader Maarten

Pleegzoon Jeremy (12) en ik houden van carnaval. Mijn zussen ook. De ene woont in het midden des lands (‘boven de grote riolen’ zegt men hier). Zij moet jaarlijks op het laatste moment afspraken afzeggen, omdat niets in haar leefomgeving erop wees dat het alweer carnaval is. De andere heeft een partner die niets om carnaval geeft, en twee kinderen die zich net zo lief bij opa en oma laten stallen. Tesamen staan ze bij intimi bekend als duo ‘de zuipende zussen’. Met hen vormen we dit jaar een carnavalskwartet.

Jeremy is de fase van panter of politieagent ontgroeid, en gaat dit jaar gekleed in een zombiepak. Als hij zijn masker op heeft zou je zweren dat het arme kind met zijn gezicht in een plas zoutzuur gevallen is. Pleegvader heeft zoals gebruikelijk weer op het allerlaatste moment in de verkleedklerenkist (spreek dat woord eens uit na uw derde biertje) gegraaid, en gaat gehuld in een pijnlijk positieve creatie van lieflijke bloemetjes, alternatief paars, plastic klimopslingers en de I Tsjing in zijn borstzak, voor alle levensvragen. Thema: ‘ik ben eruit’. Niet dat iemand zijn thema snapt, het is ook veel te ver gezocht. Maar goed, als pleegvader het zelf maar snapt. Na maanden gepieker, een verdrietige Jeremy, en talloze obstakels die zich bij de plaatsing van een pleegkind kunnen voordoen, ‘is pleegvader eruit’. Amchid (7) zal tóch bij ons komen wonen. Komende donderdag. Daarmee wordt dit de laatste carnaval die Jeremy en ik samen beleven, als tweepersoonsgezinnetje dus. Een nieuwe fase breekt aan. We zijn er wat weemoedig onder.

Vanavond speelt er bij het jeugdcarnaval een geweldige feestband. De musici voelen het publiek prima aan. Jeremy en veel andere kinderen blijven het hele concert vooraan staan. Tegen het einde van de show vraagt de leadzanger om een vrijwilliger, en tot mijn verrassing zie ik het handje van Jeremy omhoog gaan. Hij wordt uit het publiek gehesen, en de zanger vraagt ‘hoe heet je jongen?’ Jeremy wordt met zijn lange dreads en poppensnoetje wel eens aangezien voor een meisje, dus hier scoort de zanger punten. Jeremy verdwijnt in de coulissen, en de band kondigt een miniplaybackshow aan. En nu mag u drie keer raden wie daar even later het podium op stapt. Precies! Lady Gaga in hoogsteigen persoon.

Lady Gaga is net zo groot als Jeremy, heeft eenzelfde zombiepak aan en zingt samen met de zanger het nummer ‘Pokerface’. De zanger wisselt een goedkeurende blik met de bassist. Na het lied krijgt Jeremy applaus van de zaal, en een zweetbandje plus vlaggetje als prijzenpakket. De zuipende zussen juichen als echte groupies, en pleegvader glimt van trots. Pleegvader zou dit toen hij twaalf was nooit gedurfd hebben. En dan is pleegvader nog niet eens als kleuter in zwijgende en desolate toestand door de politie gevonden onder de trap. Jeremy wel. Een paar jaar geleden durfde Jeremy nog niet alleen naar de wc buitenshuis, zeker niet in een stampvolle carnavalszaal. En nu dit. Met een stoere pokerface neemt hij de complimenten in ontvangst.

Thuis zal hij nog genotvol napraten. Niet over de act. Die was ‘gewoon wel tof’. Maar over de enorme hitte van de podiumlampen, en de meters apparatuur met honderden kabels en controlelampjes die zich achter het podium bevonden. Echt iets voor mannen, om opgewonden te raken over elektronica. Ik moet opeens denken aan die irritante reclame van Mediamarkt: ‘dit is míjn winkel!’

Nou, pleegzorg is momenteel ‘mijn winkel’, en vanavond ervaren we in ieder geval dat pleegzoon zelfvertrouwen en lef ontwikkeld heeft. Met dank aan Lady Gaga. Biertje!

Maarten


Terug naar de dagboeken