Terug naar de dagboeken

Koude wind (1)

Toegevoegd op : 1 november 2010 in het dagboek van Pleegvader Maarten

Er waait een koude wind door Nederland. Niet ongebruikelijk in november, maar ik bedoel het in dit geval politiek. Ik zal u hier niet belasten met mijn verdriet over de kaalslag in de cultuursector (nou ja, in dit ene zinnetje dan), maar wat te denken van 300 miljoen aan bezuinigingen op Jeugdzorg, en ruim een miljard op onderwijs. Dat zou iedereen die kinderen heeft of met ze werkt toch tot grote bezorgdheid moeten stemmen.

Een kabinet dat zich zo weinig aan de jeugd gelegen laat liggen, gaat onverantwoordelijk om met de toekomst van Nederland. Er moet blijkbaar bezuinigd worden, maar je bezuinigt toch niet op kinderen. Historicus Maarten van Rossem betoogt in het naar hem vernoemde tijdschrift dat 'rechtse hobby’s’ (zoals de Joint Strike Fighter) aanmerkelijk meer geld kosten dan de linkse hobby’s (lees: solidariteit) waarvan de oppositie beschuldigd wordt. Je hoeft niet het intellect van Van Rossem te hebben om te kunnen verzinnen dat bezuinigingen op jeugdzorg en onderwijs leiden tot allerlei verschijnselen die veel meer geld kosten. Als de jeugd van nu de zorg en begeleiding die zij nodig heeft in toenemende mate moet ontberen, zal een groeiend aantal jeugdigen buiten de boot vallen of ontsporen (waarom drukken we dit toch altijd uit in termen van vervoer?). Een generatie verder zullen we dan concluderen dat er nóg meer jeugdzorg nodig is. Want ook ontspoorde en buiten de boot gevallen mensen krijgen kinderen. Dat mag namelijk.

Stef Blok, het plotseling omhoog gevallen ijskonijn van de VVD ( IJsBlok?), betoogde onlangs op tv dat het toch 'van de gekken’ is dat de belastingbetalende burger op moet draaien voor taalcursussen voor migranten. Er zit een heel nare geestelijke afwijking achter zo’n uitspraak. In de pedagogiek zou men er direct een lettercode voor bedenken. CEH, Chronisch Egoïstische Hufterigheid, of zo. Op papier ga ik even in die afwijking mee. Graag zie ik dan een exacte specificatie van de besteding van mijn belastinggeld. Alvast het volgende: 1. Ik maak geen gebruik van kinderopvang of leerlingenvervoer, dus daar betaal ik ook niet aan mee. Ik heb überhaupt geen eigen kinderen, dus die kinderbijslag, dat gaan we ook niet meer doen. 2. Ik ben een éénverdiener, dus ik betaal niet meer mee aan voordeeltjes voor tweeverdieners. 3. Ik heb een eigen huis, dus weg met de huursubsidie. En verder: ik ben niet gehandicapt, zit niet in de bijstand, neem evenveel plaats in op de weg als auto’s met A-label waarvoor, om onverklaarbare redenen, geen wegenbelasting betaald hoeft te worden, ga nooit met het openbaar vervoer en behoef, zoals u leest, geen taalcursus. Enfin, u begint het te snappen.

Ik heb wél een pleegzoon die al jaren jeugdzorg ontvangt. Daar heeft hij niet voor gekozen, Stef Blok. Zijn ouders al evenmin. Het is niet solidair nu op hem te bezuinigen. In hem investeren daarentegen betekent dat hij later iets kan bijdragen aan de maatschappij. Belastinggeld bijvoorbeeld. In plaats van tot zijn 75ste te teren op uw geld. Dat u hard nodig heeft voor uw hobby’s, zoals zeilen en bergsport (lees ik op een website). Want een koude wind mag dan lekker zijn bij het zeilen, bij het roeien en tennissen wordt het al minder en bij bergsport kan het ronduit gevaarlijk zijn. Echt een linkse hobby trouwens, bergsport. Met een groot risico op arbeidsongeschiktheid. Hetgeen zich dan weer vertaalt in mijn ziektekostenpremie. Het is toch werkelijk van de gekken.

Wordt vervolgd. Zoekt u alvast de betekenis van het woord 'solidariteit’ op.

Maarten


Terug naar de dagboeken