Terug naar de dagboeken

Tyrone

Toegevoegd op : 1 maart 2010 in het dagboek van Pleegmoeder Lotte

Deze week 'vierden' wij het feit dat Tyrone een maand bij ons is. Het blijft toch bijzonder hoe een wildvreemd kind zo snel 'eigen' kan worden en hoe goed je hem leert kennen. Dit kereltje is bijvoorbeeld dol op eten, ballen en honden. Knijpen in zijn dijbeenspieren bezorgt hem de slappe lach. Hij houdt van knuffelen en kroelen, is communicatief en leergierig.

Tyrone is nog steeds een gemoedelijk kind en hij hecht zich heel snel. Dat laatste is een zegen, met name voor het kind zelf (dat het dat kan en durft), maar het is voor ons altijd een signaal dat de hulpverlening op moet schieten met doorplaatsen naar een langdurig gezin. En ook bij Tyrone vinden we zó dat hij dat verdient: om te hechten zonder dat hij weer midden in dat proces gekwetst wordt.

Toen Tyrone bij ons kwam, was het de bedoeling dat hij vanuit ons weer terug zou gaan naar zijn moeder. Helaas voor beiden zal dat niet lukken en gaat het lang duren voor hij terug kan. Áls hij al terug kan….
Vandaar dat ze nu op zoek zijn naar een gezin waar hij lange tijd zal kunnen blijven. En dan gaat het natuurlijk kriebelen. En wij vroegen ons af: kan deze prachtige, makkelijke, gezonde, heerlijke baby niet bij óns blijven? Het gaat nu toch ook goed? Zullen we…?
Maar ons verstand weerhoudt ons. Perspectief bieden is zó anders dan crisisopvang. En als we verstandig zijn, beseffen we dat we ons handen vol hebben aan onze huidige kids. En is het dan nog niet helemaal nú..., dan wel in de toekomst (lees: hun puberteit).

Tyrone zegt sinds een paar dagen zijn eerste, echte woord: mama. En ja, dan heeft hij het tegen mij. Hij hoort om zich heen natuurlijk de hele dag niet anders van de andere kids, maar het is echt ontroerend. Onnodig te zeggen dat het weinig zin heeft om aan een bijna-één-jarige uit te leggen dat ik zijn mama niet ben. Ook is het vreemd om te beseffen dat hij al tien procent van zijn hele leven nu bij óns woont.

Hoelang hij nog bij ons zal zijn, weten we niet. Er is voor zover wij weten, nog geen gezin gevonden voor Tyrone. Wij weten in elk geval wel, dat de mensen waar hij naar toe zal gaan grote bofkonten zijn!

Met vriendelijke groet,
Lotte


Terug naar de dagboeken