Terug naar de dagboeken

Huiselijk leed

Toegevoegd op : 8 maart 2010 in het dagboek van Pleegmoeder Lotte

Je hebt wel eens van die dagen, die niet zo lekker lopen. Wij hebben nu net zo'n weekje. Tyrone heeft last van serieuze snot. Véél snot ook. En sinds twee dagen ook van véél diarree en spugen. Agam zit te pieken in druk-zijn en stopt niet met praten. En Sophie leunt ook tegen een griepje aan, is hangerig en er is geen tempo in te krijgen.

Dat zou allemaal nog wel te doen zijn, ware het niet dat ik zelf ook een buikgriepje te pakken heb. En de hele dag snot, poep en spuug opruimen, is geen prettige bezigheid als je zelf ook knotsmisselijk bent en het liefst je bed induikt of een half uurtje op de wc gaat zitten.

Maar afijn…, ik heb het bijna gered en zometeen is het weekend en kan Koos ook een deel 'opruimwerkzaamheden’ voor zijn rekening nemen. Ik leef er naartoe. Nog een paar uurtjes en dan is hij lekker twee dagen thuis.
Tyrone ligt nu even te slapen en Sophie heeft maar een halve dag school. Vanmiddag houden we het maar rustig. Koken kan ook al niet, want ik heb een volle fles roosvicee op de keramische kookplaat laten vallen. Resultaat? Vierhonderd kleine keramische kookplaatjes. Hoe meer ik erover nadenk, des te meer het een pechweekje is. Maar “allaa”, zonder dalen geen pieken, moet ik maar onthouden. Dit uurtje rust nu geeft me in elk geval een gelukkiger gevoel dan normaal gesproken, dus dat is ook wat waard.

Mijn fiets is ook stuk. Ik kan ineens alleen nog maar in de zwaarste versnelling. Dat zware fietsen werkte ook op mijn darmen, dus ik moest vanochtend op school naar de juffen-wc rennen. Hahahaha, dát zal ze leren!
Ik word wat melig van al ons leed, merk ik.

Nu ben ik niet meer zo blij. Het kán natuurlijk ook teveel worden, al dat 'leed’. Ik krijg net een sms-je van Koos. Dat sms-je begint met krachttermen en eindigt met 'ik ben behoorlijk door mijn rug gegaan’.
“Oohhh, neee….,” kreun ik hardop, als ik het lees. En tegelijkertijd hoor ik door de babyfoon Tyrone wakker worden, even huilen en dan overgeven. Ik moet gaan.
Tot volgende week.

Met vriendelijke groet,
Lotte


Terug naar de dagboeken