Terug naar de dagboeken

Hij weet het zelf nog niet

Toegevoegd op : 18 januari 2010 in het dagboek van Pleegmoeder Lotte

De tijd vliegt hier voorbij! Niet alleen voor Agam gaat er een wereld open, maar ook voor ons. Sinds hij afgelopen maandag begonnen is op de dagbehandeling, kunnen we eigenlijk al zeggen dat hij op de goede plek zit, éindelijk. Het is een verademing om te zien dat hij weer een beetje blij opstaat en geen ernstige zorgen heeft voor de dag die gaat komen.

Maandag kregen we meteen te horen: “Allemachtig, wat kletst hij veel!
Hij is nauwelijks te stoppen!”
Dinsdag werd het duidelijk dat dat kwam, omdat hij gewoon overal op voorbereid wil zijn. Agam laat het liefst niets aan het toeval over, en vraagt je dus de oren van het hoofd naar details. Om vervolgens die details uit te diepen en uit te diepen. Daarin is hij de spreekwoordelijke 'bodemloze put’; hij stopt niet.
Woensdag is besloten hem niet meer voor te bereiden op de dag van morgen en gesprekken over gisteren wat af te kappen. Agam moet naar het heden. Donderdag ging hij dus onwetend naar de dagbehandeling. Hij wist niet wat het plan voor die dag was, en had zich er dus niet voortijdig over kunnen opwinden. Alleen dát al scheelde ons veel energie.
Vrijdag was zijn 'mentor’ vrij en zou hij begeleid worden door een dame die hij wat minder goed kent. Aangezien hij daar van tevoren niet over was ingelicht, had dit gegeven in zijn hoofd geen kolossale proporties aan kunnen nemen en viel het 'moment suprème’ allemaal erg mee. Het was het heden, dus hij moest het ermee doen.

Ik rijd me nog wel een slag in de rondte om Agam en Sophie allebei op tijd op hun dagbehandeling/school te krijgen, maar dat is het allemaal meer dan waard. Te zijner tijd zal Agam met een taxi heen en weer gaan, maar dat is nu nog niet aan de orde in verband met zijn angsten.

Wat is het een grote opluchting dat dit kleine ventje, met zijn grote mond, eindelijk op een veilige plek zit; een plek waar heel goed naar hem wordt gekeken. Waar omstandigheden worden gecreëerd, zodat hij 'normaal’ kan functioneren.

Maandag gaat Agam voor het eerst naar school. Samen met de zeven andere jongens van zijn groep. Het is een schooltje dat hoort bij de instelling. De afgelopen week lukte het nog niet om naar school te gaan.
Hij was te bang. Hij was te bozig. Hij was te onrustig. Maar maandag gaat hij.
En weet je wat zo heerlijk is?
Hij weet het zelf nog niet!

Met vriendelijke groet,
Lotte


Terug naar de dagboeken