Terug naar de dagboeken

Het doet zeer

Toegevoegd op : 15 maart 2010 in het dagboek van Pleegmoeder Lotte

Het doet zeer. Het doet zéér te moeten beseffen dat liefde alleen niet genoeg was. Liefde héélt wel, maar het maakt niet altijd volledig beter. Het is misschien gek dat ik met deze mogelijkheid nooit rekening heb gehouden. Het voelt ook dom, nu ik weet wat ik nú weet.

Mijn liefde voor Agam en Sophie doet pijn. Het doet pijn, omdat ik bij al hun pogingen om de wereld aan te kunnen, nóg meer van ze hou. Want het lukt ze namelijk niet. Het lukt ze niet het leven aan te kunnen; wel een beetje, maar niet helemaal. En dat komt omdat ze ooit geknakt zijn. Niet gebogen, maar geknakt. En die knak is onherstelbaar beschadigend geweest.

Ze vechten, allebei op hun eigen manier, hard om hun knak te verbergen voor de buitenwereld. En juist dát maakt het zo moeilijk. Ze beschermen hun knak, omdat het ze zo kwetsbaar maakt. En daardoor hebben ze weinig tijd voor andere dingen. Ze hebben niet genoeg tijd om kind te zijn, om te spelen, om zich te ontwikkelen, om onbezorgd vriendschappen en relaties aan te gaan. Ze hebben namelijk onbewust dat hogere doel; hun knak beschermen.

Bijna elke dag moeten wij onszelf bijsturen met de vraag: hoé helpen we ze het beste? En we realiseren ons nú, dat we ons bij hun knak moeten neerleggen. We moeten niet meer doen alsof we die kunnen laten verdwijnen. De knak is er, en de knak zal er blijven. Zij zullen ermee moeten leren leven. En wíj moeten ons neerleggen bij dat feit. We kunnen ze niet zoveel brengen als we hoopten. Onze liefde alleen…., is niét genoeg. En dat is een confronterend en pijnlijk gegeven.

Ik moet soms hardop zeggen, om het door te laten dringen:“Lotte, geef ze de ruimte. Geef ze ruimte in hun knak. Het zal waarschijnlijk nooit prachtig worden, of heel mooi. Leg je daarbij neer. Knok vanaf nu voor een zelfstandig en beetje tevreden bestaan voor ze.”

Het doet zeer. Het doet zéér te beseffen dat liefde alleen…, niet genoeg is.

Met vriendelijke groet,
Lotte


Terug naar de dagboeken