Terug naar de dagboeken

Eindelijk...

Toegevoegd op : 4 januari 2010 in het dagboek van Pleegmoeder Lotte

De eerste keer ergotherapie van Sophie heb ik een formulier ingevuld voor Agam. De vragen slaan zóveel meer op zijn problematiek, dat ik me afvraag of zíj ons misschien kan helpen. Ik vertel haar hoeveel zorgen we hebben om Agam, hoe weinig hulp we krijgen én hoe hard hij bergafwaarts blijft gaan. Hij kon de laatste week voor de vakantie zelfs niet meer naar school! Ze hoort me aan, en zegt het formulier te zullen beoordelen.

Een dag later gaat de telefoon, de ergotherapeute. Ze vertelt dat ze twee dagen in de week haar eigen praktijk heeft, en dat ze de andere dagen in een kinderpsychiatrisch centrum werkt. Huh!? Oh! Dat wist ik niet.
Ze vertelt ook dat de uitslag van het formulier dat ik voor Agam heb ingevuld een zeer zorgelijk beeld geeft. Naar aanleiding daarvan heeft ze 'ons’ besproken met een collega-psychologe en mogen we morgenochtend met voorrang komen voor een intake bij dat kinderpsychiatrische centrum.
Huh? Wacht even, wacht even… Ik ga even op een stoel zitten en laat dit tot me doordringen; wat fantastisch!
Om elf uur hebben we een afspraak met een psychologe.
Ik bedank de ergotherapeute hartelijk, maar ben nog te overdonderd om mijn dankbaarheid goed onder woorden te brengen. We zijn ergens binnen! We krijgen hulp!! HULP!

De volgende dag is een zware voor Agam. En dan ineens gaat alles heel hard. De psychologe ziet hoe vreselijk moeilijk Agam het heeft, en óók dat zijn problematiek ons – na al die jaren – boven het hoofd groeit. We zitten dezelfde week ook nog bij hun kinderpsychiater om te kijken of die zijn medicatie kan bijstellen. Na de kerstvakantie zal Agam 'opgenomen’ worden op hun dagbehandeling en dus voorlopig niet meer teruggaan naar zijn oude school. Het is nu een kwestie van de kerstvakantie doorkomen; zo prikkel-arm mogelijk.
Ik voel me verdrietig… maar ook opgelucht omdat hij nu eindelijk de hulp gaat krijgen die hij zo nodig heeft. En wij ook.
Maar het is allemaal wel heftig…

Iedereen een heel gezónd, gelukkig en liefdevol 2010!!

Met vriendelijke groet,
Lotte


Terug naar de dagboeken