Terug naar de dagboeken

Dubbel-blind-proef

Toegevoegd op : 8 juli 2011 in het dagboek van Pleegmoeder Lotte

Agam moest afbouwen met zijn Dipiperon (hij werd er te dik van) en was er ondertussen helemaal af. Dit ging niet geheel (lees: geheel niet) onopgemerkt aan ons voorbij. Vergeleken bij Agam praat Jochem Meijer langzaam en Agams frustratietolerantie belandde ver onder het nulpunt. Hij was weer een rondspringend explosiefje. Niet makkelijk voor hemzelf, maar ook zeker niet voor ons. Na zijn meerdagelijkse woede-uitbarstingen kon hij zich diepverdrietig en hoofdschuddend afvragen of het allemaal nog goed kwam met hem. “Dat je nog van me houdt, is een wonder. Ik hou niet meer van mezelf op deze manier…,” huilde hij, om vervolgens een half uurtje later wéér om niets te exploderen en ons uit te schelden voor alles wat ik hier niet kan neerschrijven.
Een zeer vermoeiend, droevig, niet te doorbreken proces. Werd hij overdag kwaad op iets of iemand, dan hield hij dat in…, om het thuis in het kwadraat na te vertellen en uitvergroot te voelen wat hij er werkelijk bij voelde. Zijn woede richtend op ons.

Aangezien Agam iéts nodig heeft om zijn agressie, in cirkeltjes denken en verbale drukte binnen de perken te houden, werd er een dubbel-blind-proef met Ritalin voorgesteld. Vier weken lang krijgt hij elke week een andere dosis Ritalin, waaronder ook één week een placebo. Wij, school en de dagbehandeling moeten in een schema bijhouden of we verandering zien. We zijn nu in de eerste week van die maand. Ik kan al verklappen dat ik vermoed dat we het placebootje te pakken hebben deze week. Ik zie geen barst verschil namelijk. Nou ja…, dan hebben we die maar vast gehad. Het wordt vervelender als het niét het placebootje is en als zou blijken dat die Ritalin niets (of te weinig) doet bij hem.

Begin augustus gaat Agam weg van het Triversum. Dan is hij klaar daar. Ik moet best slikken als ik aan dat moment denk. Het was zo’n veilige plek voor hem. Met zulke fijne mensen, die ons écht geholpen hebben.

Gelukkig blijven ze ons bijstaan. Zij het dan poliklinisch.

Groet,
Lotte


Terug naar de dagboeken