Terug naar de dagboeken

Vaders … (1)

Toegevoegd op : 30 oktober 2013 in het dagboek van Pleegmoeder Babs

Jullie hebben weinig kunnen lezen over de vader van Jayden. Dat komt omdat hij niet in beeld is. Nou ja, soort van niet in beeld want eigenlijk is hij wel in beeld…. Maar toch ook weer niet…?! De komende verhalen gaan overzijn vader …

Het is de dag dat we te horen krijgen dat Jayden mogelijk bij ons kan komen. We horen dan dat zijn vader niet in beeld is.
Moeder was ongepland zwanger, wist dit pas een dag voor de bevalling. Heeft dit wel netjes gemeld aan de vader toen Jayden eenmaal geboren was. Vader zou hebben gezegd dat hij zich wel zou melden als hij het op een rijtje had. Tot nu toe (6 maanden later) is er nog geen sprake van contact van zijn kant. Ik hoor dit tijdens het z.g. aanbodgesprek en mijn hart breekt. Hoewel ik het probéér te begrijpen: ik kan het eigenlijk niet. Ik kan allerlei redenen bedenken en begrijpen. Bijvoorbeeld dat je van de kaart bent, maar dan geen contact maken met je eigen kind? Maar dit kan dus ook gebeuren blijkbaar. Er was geen reden om nog aan te nemen dat vader in beeld zou komen.

Het is de dag dat Jayden bij ons wordt geplaatst. De voogd brengt de kleine vent bij ons thuis. Hij heeft alleen een tasje met wat kleertjes en wat speelgoed. Tijdens het doornemen van bijzonderheden komt de grote verrassing die niemand heeft zien aankomen: de voogd verteld ineens dat vader zich bij hem heeft gemeld en de voogdij opeist. Heel bijzonder…! Het overvalt mij, wordt dit dan wel een lange plaatsing? Of wordt het doel bijgesteld? Hoe werkt dit? Je verteld je kinderen dat de kleine man lang zal blijven maar in mijn ogen is alles hierdoor onzeker geworden.

In de eerste week hoor ik van de crisis-pleegouders dat moeder de laatste keer ongevraagd in plaats van een uur een hele middag weg is geweest met Jayden. Ik kijk op Facebook en ik zie foto’s van haar met Jayden. Er was dus iemand bij want ze heeft de foto’s zelf niet gemaakt. We vermoeden allemaal dat het vader is maar helemaal zeker weten doen we het niet. Maar het is natuurlijk bijzonder dat net na dit voorval vader ineens gaat bellen?

Jayden ’s voogd heeft vader verteld dat alles begint bij het erkennen van je kind en dat hij dan moet laten zien dat hij betrouwbaar is en echt contact wil met Jayden. Tot die tijd hoeven en mogen wij geen acties te ondernemen naar vader. “Waar gaat dit naar toe?”, denk ik nog tijdens het gesprek. “Dit zal vast heel snel gaan…”, denk ik vervolgens. Weken verstrijken zonder signalen van vader. Ondertussen heb ik hem twee keer in de stad gezien. Ik weet dat hij het is, want Jayden lijkt sprekend op hem, dat kan gewoon niet missen. Het is lastig dat hij in dezelfde stad woont, want dan kan je dit dus overkomen. Maar goed, hij heeft ons niet gezien of herkend. Dus niets aan het handje. Toch voel ik me rot . . .

Wordt vervolgd….

Groet,
Babs


Terug naar de dagboeken