Terug naar de dagboeken

Grensoverschrijdend gedrag (2)

Toegevoegd op : 22 april 2013 in het dagboek van Pleegmoeder Babs

In de vorige verhaald eindigde ik met een opmerking naar de moeder van min pleegzoon Jayden over het te laat komen. Ik was van plan om voortaan stelliger te zijn.

Moeder was echter verbaasd over mijn reactie. “Half tien toch?” vroeg ze me. “Ik heb je al meerdere keren aangegeven dat je om 8.30 uur kunt komen omdat Jayden geen slaapje meer heeft, dan heb je meer tijd met elkaar…”, stelde ik. Moeder excuseerde zich, het bleek haar totaal zijn ontgaan. Ze beloofde beterschap. Omdat ik op weg was naar de bakker besloten we om samen even brood te halen. Toen ik vroeg hoe het met moeder was, kreeg ik een dit-geloof-je-nooit-opmerking en werd ik bijgepraat over de stand van zaken m.b.t. haar problemen. Moeder had ooit iets gestolen van een vriendin.

Hier had ze spijt van, dus ze heeft ze het gestolene teruggegeven. Helaas betrof het een horloge (met een behoorlijke waarde). Vriendinlief is heel boos geworden en heeft de vriendschap verbroken. Vervolgens deed ze ook aangifte. Volgens moeder wil deze ex-vriendin haar nu kapot maken. Moeder moest voor de rechter komen. Ze wist niet wanneer dit was en is dus, in de ogen van de rechter, niet op is komen dagen. Gevolg: 6 weken gevangenisstraf, waarvan 3 voorwaardelijk. Moeder zou zich moeten melden bij het bureau en dan zou ze 3 weken gaan “zitten”. Ze gaf aan dat ze dit voor de feestdagen geregeld wilde hebben. Dan was ze met de feestdagen weer vrij en kon die dan eventueel met de kinderen doorbrengen. Ze leek het heel erg te vinden en ergens had ik wel medelijden met haar. Net nu ze haar leven wilde beteren, krijgt ze een flinke 'kater’ van haar verleden. Aan de andere kant, leek het me, waren dit de consequenties van haar keuzes. En dan horen dit soort 'katers’ er nu eenmaal bij. Maar goed: voorlopig zou ze niet komen, aldus moeder. Ik bood aan, dat als ze niet ging “zitten”, de bezoekregeling gewoon door kon gaan. Ze kon me dan mailen.

Het verhaal van moeder liet me niet los. Het vermoeden bekroop me dat het misschien niet klopte. Was er misschien meer aan de hand? Daarop belden we met de voogd en vroegen hem of hij op de hoogte was. Nee dus… En het vreemde was dat hij haar maar niet te pakken kon krijgen. Ook onze pleegzorgwerker kreeg geen reactie op al haar mailtjes, post en telefoontjes. Vreemd…, wat was er toch aan de hand? Ik zag moeder elke dag op de Whatsapp online maar kreeg geen berichten meer. Korte Facebookcheck en ook daar zag ik haar online. Hoe kan dat nou? Ze zat toch in de gevangenis??? Geen reactie op mijn email, Whatsapp en er werd niet opgenomen… Bijzonder…

Wordt vervolgd…


Terug naar de dagboeken