Terug naar de dagboeken

Een nieuwe start

Toegevoegd op : 8 juli 2013 in het dagboek van Pleegmoeder Babs

Moeder zocht weer contact en voor Jayden hebben wij hier positief op gereageerd. Ik was blij voor Jayden. Ik vind contact tussen ouder en kind als pleegmoeder erg belangrijk. Jaydens eerste verjaardag naderde . . .

Twee weken voor zijn verjaardag was er echter pas weer contact. Wat moest ik doen? Uitnodigen of niet? Dat vond ik best lastig. Ik gunde moeder een verjaardag met haar kind. Aan de andere kant: zonder opgaaf van duidelijke reden niets van je laten horen een paar maanden lang…. eigenlijk vond ik het ook wel welletjes. Dit was best een ethisch dilemma, want ik wilde vooral niet dat Jayden de dupe werd van alles. En hoe zou ik uit moeten gaan leggen dat zijn moeder er niet bij zou zijn op zijn eerste verjaardag? Wat wel duidelijk was, was dat ik door de lange afwezigheid niet zomaar even extra bezoekjes zou gaan plannen. Maar hoe en wat dan wel?

Na een advies van de pleegzorgwerker en vervolgens nog een gesprek met echtgenoot Anne besloten we dat wij Jaydens moeder zouden voorstellen dat ze zou mogen komen in de week dat het weer tijd was voor de bezoekregeling. Maar eventuele verdere voorstellen zouden we aan haar initiatief overlaten. De dag voor zijn eerste verjaardag was haar recht-op-bezoek-dag. Dat gaf een gekke situatie. Ik wilde haar eigenlijk voor Jayden het liefste uitnodigen op zijn verjaardag. Zo van: meid, zaterdag vieren we het en ‘kom ook even langs’, zodat we samen de kaarsjes op de taart met hem uit kunnen blazen. Maar ik heb het niet gedaan, het voelde niet goed. Moeder was niet betrouwbaar en we hadden inmiddels een heel feestprogramma voorbereid. En we wilden dit niet aan haar aan gaan passen (met het risico dat ze niet zou komen opdagen). Het draaide om Jayden. Onze wereld draaide de afgelopen maanden alleen maar om Jayden en of zijn moeder überhaupt nog wel contact zou gaan zoeken. Dat was erg verdrietig. Ik heb vaak met een brok in mijn keel bij zijn ledikantje gestaan en hem beloofd dat wij er hoe dan ook altijd voor hem zouden zijn en dat hij hier altijd mocht blijven als dat nodig was.

De dag voor zijn verjaardag kwam ze op bezoek. Gepraat over koetjes en kalfjes. En toen kwamen we op zijn verjaardag… Moeder vroeg niet of ze mocht komen. Ik ben het zelf ook maar uit de weg gegaan. Moeder vroeg wel of ze een loopauto als verjaardagscadeau zou halen. Oehhh, dit was een ongemakkelijk punt…! Die hadden Anne en ik net de week ervoor gehaald. We hadden met haar willen overleggen om haar niet te passeren, maar zij gaf niet thuis. Ik heb het gewoon maar gezegd en samen met haar iets anders uitgezocht dat ze kon geven. Een fietsje voor buiten, dat zou mooi zijn voor de lente. Ze wenste ons en Jayden een fijne verjaardag.
Ook al klinkt dit bovenstaand verhaal complex – toch werd het positief. Moeder stuurde speciaal een Whatsapp op zijn verjaardag met een verhaaltje voor hem. Moeder liet zien dat ze Jayden wel de moeite waard vond. En ik besloot dat als dit goed zou gaan we volgend jaar zijn 2e verjaardag samen zouden kunnen gaan vieren als ze dat zou willen . . .


Terug naar de dagboeken