Terug naar de dagboeken

Een nieuwe plaatsing....kennismaking met een andere cultuur!

Toegevoegd op : 4 maart 2015 in het dagboek van Pleegmoeder Babs

Na Melissa bleef het een aantal maanden stil in ons huis. Juul vond het een geweldige ervaring en hoopte op een nieuwe plaatsing maar dat liet behoorlijk lang op zich wachten. Totdat...er weer een telefoontje kwam...

Plaatsing van een meisje van 8 jaar oud. Huiselijk geweld, geheime plaatsing en meisje van Turkse afkomst. Nadat Anne met pleegzorg nog wat overleg had gehad (want ons aanbod was meisje tot 8 jaar..niet vanaf 8 jaar. dat vond ik wel heel erg spannend!) besloten we er weer helemaal voor te gaan. Omdat mijn ervaring leerde dat Turkse meisjes altijd bescheiden en rustig waren. Anne moest keihard lachen toen ik dat zei en gaf aan dat hij andere ervaringen had. We lieten het maar op ons afkomen. Er kwam een meisje om de hoek met veel verdriet. Bij mama weggetrokken….mama die geslagen werd door haar vader en die ze nu niet om zich heen had en ook niet kon beschermen. Weggetrokken bij haar zusjes (van 2 en 3 jaar) en haar oudere broer van 10 jaar: haar rots in de branding. En dan kom je in een oer Nederlands gezin.

Driedubbele shock dus voor zo’n meiske. Maar goed, ze kwam en was niet op haar mondje gevallen. Heerlijk brutaal meisje. En de klik met Juul? die was er vanaf het allereerste moment! En wat nog verrassender was, was dat Boaz en Jayden ook meteen knettergek met haar waren. Dat is leuk, en dat is heerlijk. Maar dan vergeten we even de context van een pleegmama die niet weet wat er op haar af komt als je voor het eerst een 8 jarig meisje in huis krijgt dat niet op haar mondje is gevallen. Ook ik vond het erg leuk, maar ook spannend. Door de klik gingen de meiden soms zo in elkaar op dat er niet geluisterd werd. En hoe moest ik dat nou vorm gaan geven?!!

En dan moet je natuurlijk ook niet vergeten dat een meisje uit een andere cultuur niet gewend is aan Hollandse pot. Ik weet niet hoe ik het heb gedaan maar op een gegeven moment was ik behoorlijk creatief met kip en daar ben ik best trots op! Madammeke was behoorlijk kritisch. Ze lustte ook geen groente. Daar hebben we echt samen een weg in moeten vinden. Gelukkig kwam ik er achter dat humor veel kan betekenen in de communicatie met 8-jarigen. En langzaamaan begon ik er vertrouwen in te krijgen dat ik ook deze leeftijd wel aankon in de pleegzorg. Sterker nog….ik vond het eigenlijk geweldig!!!

De bezoekregeling werd een paar maanden vooruit gepland en onze nieuwe pleegdochter was nog verdrietig maar had plezier en kon het overdag goed van zich afzetten. Elke dag weer een stapje verder…. totdat de avonden kwamen…. in het volgende verhaal meer hierover….


Terug naar de dagboeken