Terug naar de dagboeken

Bijzondere ontwikkelingen

Toegevoegd op : 11 januari 2013 in het dagboek van Pleegmoeder Babs

En toen was het zover: Jayden kwam officieel bij ons wonen na een aantal keren wennen. De voogd heeft hem bij ons thuis gebracht op een vrijdagochtend. Ik was alleen thuis met Boaz en samen wachtten we hem op.

Toen Jayden samen met zijn voogd en diens collega aankwam, was er nieuws: vader had zich een dag voor de plaatsing gemeld. Bijzonder, want het lag niet in de lijn der verwachting dat dit zou gebeuren. Én hij wilde de voogdij over zijn kind. Mijn hart klopte in mijn keel. Wat voor ons een langdurige plaatsing zou zijn, leek ineens op losse schroeven te komen staan en daar werd ik onrustig van. Natuurlijk weet je dat een pleegkind altijd weer terug naar zijn ouders kan gaan, maar ook daar moet je mee leren omgaan. En ik was natuurlijk wel een beginner op dit gebied. Maar goed, voogd gaf aan dat hij in ‘babystapjes’ werkte en dat de hechting van Jayden voorop stond. Toen Anne thuis kwam en ik hem een update gaf besloten we het gewoon te nemen zoals het zou komen en het per dag te bekijken.

De eerste keer dat Jayden’s moeder hem in ons huis bezocht was vreemd. Want we hebben Jayden meteen in ons hart gesloten. We werden al vrij snel ouderfiguren voor hem en toen moeder langskwam was dat, met name voor mij, een vreemde ervaring. Ik heb het over me heen laten komen en van een afstandje geobserveerd. Hoe voel ik me hierbij? Wat vind ik hier nou van? De eerste keer was dat ook echt wennen juist omdat ik dit niet verwacht had, die verwarring. Ik moest dat echt een plekje geven en hier even met de pleegzorgwerker over reflecteren. De tweede keer was ik meer voorbereid en toen ging het eigenlijk als vanzelf. Moeder vond ik prettig in contact en ze was lief voor Jayden, wat in mijn ogen het belangrijkste is. En Jayden reageerde goed op haar.

Wat bijzonder was aan de komst van Jayden en de bezoekjes die daar bij hoorden was dat Boaz ineens van alles wilde weten. Zo vroeg hij op een dag ineens ‘out of the blue’: “zeg mama, komen pleegbaby’s uit een ei?” Ik heb even staan denken en kwam tot de conclusie dat de informatie die ik de kinderen eerder had gegeven, niet handig was. Want natuurlijk, als je aangeeft dat pleegbaby’s niet uit mama’s buik komen dan begrijp je wel dat dit de fantasie van een kind van drie enorm prikkelt. En dat Jayden een andere mama zou hebben, was nog niet in hem opgekomen. Dus natuurlijk kwam volgens Boaz een pleegbaby dan uit een ei. Ook was Boaz beschermend en gebood hij Jayden’s moeder dat Jayden wel terug gebracht moest worden (het liefste wou hij mee als mama ging wandelen met zijn pleegbroertje). Ik schrok daar wel even van maar juist doordat Jayden’s moeder hier ontzettend om kon lachen, hebben we wat dat betreft een goede start met elkaar gemaakt. De kinderen hebben hierdoor een basis gekregen voor een goede hechting in de eerste periode.

Babs


Terug naar de dagboeken