Kronkels en geheimen

‘Die dingen zijn geheim’, zei hij, ‘heel erg geheim. Maar ik denk zo, als mijn vader ze mij kon vertellen, dan kan ik ze misschien ook wel aan jou vertellen. Zou je dat graag willen?’ ‘Ja’, zei ik. ‘Nu meteen!’

Hier waren we vanavond geëindigd met voorlezen uit ‘Daantje de wereldkampioen’ van Roald Dahl. Een prachtig boek waarin Daantje van zijn vader leert hoe hij fazanten moet stropen in het bos van de rijke heren die in grote huizen wonen. Op dit punt in het verhaal vertelt vader aan Daantje waarom hij de halve nacht weg is geweest. En Daantje, net negen jaar geworden, leert voor het eerst dat grote mensen ingewikkeld in elkaar zitten, ‘vol met kronkels en geheimen’.

Onze pleegzoon is ook negen en leert ook dat grote mensen soms rare kronkels hebben. In grote lijnen weet hij wel hoe hij bij ons terecht gekomen is, maar zo af en toe heeft hij nieuwe vragen. ‘Wie waren er op mijn verjaardag toen ik een werd?’ en ‘hoe ging dat dan, toen ik bij jullie kwam, werd ik soms bezorgd, als een pakketje met de post?’. De pleegzorgbegeleider vond het een goed idee om met hem het ‘levensboek’ te gaan vullen. Dat is een dikke map waarin alle belangrijke dingen uit zijn leven beschreven worden. Over zijn geboorte, de periode dat hij nog thuis woonde, over hoe hij in een eerste pleeggezin terecht kwam, de gezinsvoogd, zijn familie, onze familie, alles krijgt een plekje. Het is geen boek dat je in uurtje volschrijft en ook geen boek dat je in je eentje vult. Zijn ouders gaan iets met hem schrijven, het vorige pleeggezin, hijzelf en ook wij zaten afgelopen weekend met hem aan tafel om een stuk te schrijven.

We hadden het over de eerste maanden dat hij bij ons was. Hij werd net twee in die periode. Zijn ouders hadden het moeilijk met alles wat er gebeurde in die periode en er was besloten dat de bezoeken op neutraal terrein plaats zouden vinden; op kantoor bij Bureau Jeugdzorg in de speelkamer. Zijn ouders wisten toen nog niet waar wij woonden. Dat was voor hem helemaal nieuw, een grote verrassing. Waarom kwamen ze niet bij ons thuis? Waarom die geheimen? Waarom was dat nou nodig? Hij was oprecht boos. Ja, hoe leg je dat uit aan een jongen van negen? Grote mensen zitten soms vol met kronkels en geheimen.

Het boek is nog lang niet vol en er zullen vast nog verrassende dingen boven water komen, maar de echte geheimen hebben we achter ons gelaten. Zowel met vader als met moeder hebben we open gesprekken aan de keukentafel. En met hemzelf, over Daantje, fazanten stropen en over voetbal en rugby en dat hij later motorcoureur wil worden, gewoon, zoals dat gaat met jongens van negen.

Pleegzorg Nederland zoekt supergewone pleegouders

Lees meer