Nina's dagboek - Week 20 - 2010

17 mei 2010

Lief dagboek, lieve mensen,
Sprookjes

Stan heeft een grote belangstelling voor alles wat danst en zingt. Dus zijn we vorige week naar de musical van Hans en Grietje gegaan in de Stadsschouwburg.
Een paar dagen voor de voorstelling besloot ik hem het verhaal van Hans en Grietje te vertellen om hem voor te bereiden. Eenmaal vertellend verloor ik het enthousiasme en besefte ik pas wat een beroerd verhaaltje het eigenlijk is. Waarom bestaan deze afschuwelijke sprookjes? Hoor ik mezelf vertellen dat de papa en mama van Hans en Grietje geen geld meer hadden en hun kinderen maar in een donker bos achterlieten...er was immers geen andere oplossing (!?!).
Terechte keiharde vragen van Stan (heel goed): "Waarom waren ze alleen?" "Waarom ging de papa naar huis?" "Echt alleen, heel lang?" "Waar was dan de mama?"
Enorm goed voor 'het behandelplan vertrouwen'. Zijn we zo goed bezig hem gerust te stellen: "Nee, we laten je niet in de steek, je hoeft daar nooit meer bang voor te zijn." Komen Hans en Grietje langs met hun levensverhaal...
Ik heb het maar symbolisch vergeleken met Stan zijn eigen ouders. Zij konden ook niet meer voor hem zorgen en brachten hem bij het huis met de andere kindjes die alleen waren. Alleen aan het einde van het verhaaltje komen Hans en Grietje weer terug bij hun papa en mama. En wij weten dat dit voor Stan niet meer gaat gebeuren. Hoe leg je dat dan weer uit?

Hans en Grietje is gewoon een ernstig naar verhaal. Punt. Heel leuk ook met zo'n heks die kinderen in een oven gaarkookt. Ik merkte dat ik begon te jokken, gaf zo mijn eigen milde draai aan het sprookje. Niet helemaal eerlijk, ik weet het. Aan tafel vroeg Stan aan Daniel of hij het ook wilde vertellen en ik hoorde de originele versie aan. "Zo gaat die verhaaltje helemaal niet!" riep Stan streng. Natuurlijk val je een kind niet af, dat doe je niet. Dus zei ik net zo streng: "Nee schat! Zo gaat die verhaaltje helemaal niet!"

Stan ging afgelopen woensdag blij in een veel te grote theaterklapstoel zitten. Hij vond het leuk, maar vroeg na twee minuten hardop: "Wanneer komt Hans en Grietje nou bij de heks met die oven?!" Gelukkig was deze versie van de heks een roze snoepheks, minder beangstigend dan het origineel. Met spekjes en zonder ATAG

Een week na de voorstelling kent het sprookje meerdere versies. Daniel bracht Stan net naar bed en ik luisterde naar de meest recente aflevering van Hans en Grietje boven: Stan: "Ja Hans, jij gaat gevangen. Zo! Ik heb je gesloten!" Daniel Hans riep dat hij uit de gevangenis wilde. Stan antwoordde praktisch: "O, dan moet ik even de heks bellen" (hij maakte mobiele belgeluiden) "Hallo heks! Hans wil eruit. Ja, oké. Goed, nou doeg!" En Daniel Hans werd bevrijd door prins Stan met zijn Nokia. Zoiets.

En we leefden nog heftig en gelukkig…

Lieve groet,
Nina van Veen