Klik om naar de homepage te gaan Klik om naar de homepage te gaan
Beginpagina Kinderen en jongeren Ouders Pers Pleegouders Pleegouder worden Professionals
U bent nu hier: Beginpagina / Pleegouder worden / Dagboeken van pleegouders / Nina's dagboek - week 16, 2010 /


Nina's dagboek - Week 16 - 2010


19 april 2010

Lief dagboek, lieve mensen,
Een mooi moment

Afgelopen dinsdag hebben we weer een evaluatie gehad bij het Medisch Kinderdagverblijf. Stan is een ventje waar je met een gepland gesprek van 5 kwartier niet genoeg aan hebt. Dat komt ook door onze fijne klik met de begeleidsters van Stan; we delen de zorg (op een voor mij waardevolle manier) en zouden nog vele kwartieren kunnen door praten over hem en alles wat pleegzorg, ouderschap en zorg met zich meebrengt.
Hij is een paar weken geleden opnieuw getest. Na een jaar is hij vooruit gegaan en mogen we zelfs spreken van een inhaalslag. Mooi om te horen toch.
Hij heeft sinds vijf weken speltherapie. Zijn therapeute kwam met rake opmerkingen. Haar was het opgevallen dat hij bijvoorbeeld erg bezig is met 'de tijd'. Hij lijkt daar niet voldoende van te begrijpen en zoekt daarin heftig naar zekerheden. Dit herkennen wij en gaan hem de komende tijd meer duidelijkheid proberen te geven. Voor hem is een schema, een voorspelbaar plan en dus ook tijd erg belangrijk om zich ergens aan vast te kunnen houden. Ook voelt hij zich veel te verantwoordelijk voor alles om hem heen en zouden we hem kunnen helpen door hem duidelijk te maken welke 'taken' van hem zijn en welke van anderen. Hij lijkt hierin soms een volwassene van 4 jaar. Een ander 'thema' wat haar opviel is dat hij alles graag wil vastbinden, zodat het niet weg kan. Deze en nog meer herkenbare opmerkingen lieten ons weer veel zien. Hoe onrustig het in zijn hoofd moet zijn en hoeveel stress hij soms moet voelen door angst en onzekerheden.

Daniel zag Stan vorige week zelf spelen met zijn auto's. Helemaal in zijn eigen spel zong hij lief en fantasierijk "Er zat een klein zigeuner meisje…" Daniel pakte meteen de filmcamera. Gelukkig, want wat een mooi moment. Eindelijk een zorgeloze Stan die zich niet af liet leiden door zijn omgeving…hij speelde blij en rustig. Hij genoot!
We hadden de camera meegenomen naar de evaluatie om dit te laten zien. De mentrix van Stan zag ik enigszins volschieten. Ze vond het echt bijzonder hem zo te zien. Over een ding waren we het allemaal eens: "Daar doe je het voor."

Lieve groet,
Nina van Veen