Nina's dagboek - Week 15 - 2010

12 april 2010

Lief dagboek, lieve mensen,
Heldendom

De kleuterpubertijd lijkt zich een week lang te hebben opgedrongen om vervolgens weer te verdwijnen. Dat hij mensen niet meer begroette bij binnenkomst vonden we bijvoorbeeld geen fijne houding. We hadden hem uitgelegd dat het niet zo aardig is mensen te negeren. De afgelopen week begroette hij ons en anderen met een 'big smile' en een keurig uitgesproken 'Dag' waarna hij zei: "Dat is heel aardig, hè mama?" Zo pikte hij alles wat minder goed ging de week ervoor positief op.
Hij wordt ondeugend en zijn woordenschat groeit nog steeds. Zo zei ik van de week even hardop dat ik een beetje moe was, waarop hij zei: "Ja, dat kan ik me voorstellen."

Gisteren heb ik met natte volgelopen ogen zitten kijken hoe hij in het speeltuintje zijn angsten aan het overwinnen was. Woensdagmiddag en mooi weer: een hele volle, drukke speeltuin wat voor Stan een minst aantrekkelijke scenario is. Eerst bij me hangen en wat zeuren om niks. Opeens een loopwagentje waar hij heel voorzichtig op ging zitten en in zijn 'eigen bubbel' vooruit begon te rijden. Na een half uur begon hij zijn speelveld uit te breiden. Hij liep naar een klimtoestel en checkte even of ik hem wel zag. Trots begon hij met klimmen, anderen kinderen totaal negerend. Toen hij via de glijbaan weer op de grond stond keek hij me stralend aan en de lol was begonnen. Wel 12 keer klimmen en glijden. Bij de achtste keer begon hij een voorzichtig gesprek met een jongetje wat in de weg stond. Dappere held. Thuis vind ik hem vaak echt groot en enorm gegroeid, maar in zo'n speeltuintje met andere kinderen is hij nog zo klein…niet zoals andere vierjarigen. Maar we komen er wel, dat weet ik zeker.

Over een paar weken zal Stan van Therapeutische Gezinsverpleging (TGV) naar de reguliere pleegzorg gaan. Dat betekent in ieder geval dat we al heel wat hebben bereikt samen. We zullen wel afscheid moeten nemen van onze pleegzorgwerkster Mathilde. We hebben altijd heel plezierig samengewerkt, we waren erg blij met haar. Binnenkort een kennismaking met onze nieuwe pleegzorgwerkster en een bezoek van de (waarschijnlijke) vader van Stan, die hem al drie jaar niet meer heeft gezien.