Nina's dagboek - Week 52

21 december 2009

Lief dagboek, lieve mensen,
"Stilletjes nacht…stilletjes nacht…"

Sint uitgezwaaid. Met twee kisten nieuwe duplo en een uitpuilende speelgoedmand is Stan een grote "bofferjt", zoals hij zelf zegt. Echt afscheid heeft Stan nog niet van de oude man genomen. Vanmorgen vond ik voor de tweede keer zijn schoentje bij de kachel (naast de kerstboom). Meer verbaasd dan teleurgesteld zei hij beide keren: "Hij doet het niet meer."

Daniël moest voor zijn werk twee dagen weg. Stan en ik besloten het huis gezellig te maken met lichtjes, omdat het bijna kerstmis is. Hulde aan opa die voor ons de kerstboom heeft gekocht en in de standaard heeft gezet. Stan en ik konden gaan versieren. Met op de achtergrond de vertrouwde kerstmuziek, kleurden we de boom voorzichtig met witte, paarse en groene vlinders. Terwijl ik Stille Nacht neuriede, zong Stan nog veel te hard Zie ginds komt de stoomboot (kent hij eindelijk alle liedjes, is de man alweer vertrokken).
Na de vlinders kwamen de ballen uit de doos. Slechts één bal heeft de kerst niet gehaald, waarop Stan toch wat onzeker zei: "Dat kan gebeurjen, toch mama?" En zo simpel was het.

Terwijl ik naar Stan keek die met alle voorzichtigheid de enige gouden pegel in de boom hing, zijn sinterklaasliedjes zong, aan Marley vertelde hoe mooi de kerstboom werd en dat ze niet te hard moest zwaaien met haar staart, stroomde mijn hart vol liefde en trots. Een jaar geleden staarde hij alleen maar naar die boom, die zo eng in huis was komen staan. Hij staarde naar een vrouw die vervolgens veel te vrolijk allerlei ballen in diezelfde boom ging hangen en vreemde liedjes zong. Toen staarde hij. Nu straalde hij.