Nina's dagboek - Week 12 - 2010

22 maart 2010

Lief dagboek, lieve mensen,
Vriendinnetje

Eergisteren lag Stan met Marley op de grond te knuffelen, lief kletsend over hoe lief Marley wel niet is.

"Mama?" Marjley is mijn vrjiend."
"O ja? Maar Marley is een meisje, dus is ze een vriendinnetje."
"Vrjiendinnetje? Net als Whipney van mijn grjoep?"
"Ja, net als Whitney uit jouw klas."
"Oma Barjt is toch jouw brjoer?"
"Nee, het is omE Bart en dat is de broer van papa."
"En opa is mijn vrjiend, hoorj."
"Jaha, opa is jouw vriend."
"En oma is mijn zus!"

Stan probeert duidelijk te krijgen wie nou wat van hem is. De kennismaking met zijn zus Julia, het hebben van twee mama's en plotseling ook van twee papa's, opa's en oma's, de juffen op school, een buurvrouw die zichzelf 'oma Lilly' noemt…het zorgt voor verwarring. De buurvrouw is soms de mama van papa, oma is soms zijn zus, Julia in dat geval een vriendinnetje en Pinda moet dan wel de broer van Marley zijn (het zijn immers allebei dieren). En neem het hem eens kwalijk. Als kind zijn al die relaties sowieso al een puzzel, laat staan voor hem en alle andere pleegkinderen.

Ik keek naar die twee dikke vriendjes op de grond. Een fijn gezicht. Een hond is gewoon een hond. Geen ingewikkelde, gevoelige familie- of bloedbanden. Gewoon twee lange zachte oren, een natte neus en een poot op zijn schoot als hij een vriendje nodig heeft. Sorry, ik bedoel vriendinnetje.