Pleeggrootouders

Ik las zo op de site een brief van andere grootouders die pleegouders zijn van hun kleindochter.
Ik had niet de illusie dat er niet meer grootouders waren die pleegouders zijn van hun kleinkind, maar had er nooit verhalen over gehoord of gelezen en ik vond dit verhaal dan ook heel herkenbaar.
Mijn man en ik zijn ook pleegouders van ons kleindochtertje Amy (bijna 2) omdat mijn dochter zelf niet voor haar kan zorgen. Zij en haar ex-vriend zijn al geruime tijd uit elkaar, waar wij heel blij mee zijn omdat het een zeer agressieve relatie was, waar onze kleindochter middenin zat. Heel dramatisch allemaal. Komt ook bij dat mijn dochter een verstandelijke beperking heeft en veel te jong is (ze kreeg Amy op haar 16e).
Verbaal komt ze wel goed uit de verf maar verbaal sterk zijn, is niet voldoende om voor een kind te kunnen zorgen. Eerst wilde jeugdzorg een ander pleeggezin voor Amy zoeken omdat toen de verstandhouding tussen ons en mijn dochter niet zo goed was. Maar mijn dochter realiseerde zich dat Amy bij ons beter af is dan bij vreemden, dus kwam ze bij ons wonen.

Amy woont hier in de eerste instantie tijdelijk tot mijn dochter wel in staat is om voor haar kind te zorgen. Maar waarschijnlijk wordt het wat langer dan gepland. Ze woont hier nu bijna 1 1/2 jaar en is al helemaal gewend. Wij zijn beide nog jong genoeg (36 en 40 jaar) om van alles met haar te ondernemen. We hebben ook nog een dochtertje van bijna 6 jaar die geweldig met haar overweg kan. Natuurlijk hopen we dat het met onze dochter ooit nog goed komt en zij zelf voor haar dochter kan zorgen maar als dat niet het geval mocht zijn, is Amy hier altijd meer dan welkom.

Ramona