Ons derde pleegkind

"Reageren op deze site is best spannend, maar toch maar doen.

Wij hebben 3 eigen dochters en sinds een jaar een pleegzoon via de T.G.V. ( Therapeutische Gezins Verpleging) Dit is ons derde pleegkind. De eerste keer een geadopteerd meisje, dat achteraf 'geen bodem' bleek te hebben.
Zeer slechte ervaring en alle reden om er nooit meer aan te beginnen. Toch wilden we onszelf nog een herkansing geven en de tweede keer kwam er een fantastische pleegzoon, die momenteel studeert in Delft en geregeld 'thuis' komt en op wie we apetrots zijn.
Wij hadden het geluk om in de herkansing te ervaren dat ondanks de moeilijke periodes, het zeer de moeite waard is om pleegouder te zijn. Ook nu met ons 'moeilijke jochie', zouden we er direct weer aan beginnen. We hebben geen idee wat er van hem zal worden, hij is 10, maar we hebben ervaren, dat wat je er in stopt, er ooit weer uit komt. Al heb je daar op het moment dat het slecht gaat geen benul van.

Wat betreft de pleegvergoeding:die vinden wij voldoende. Onze kinderen komen niets tekort in materieel opzicht. Het is geen vetpot, maar ik ben van mening, dat als pleegzorg dik betaald zou worden, je weleens de verkeerde mensen in de pleegzorg zou kunnen krijgen. Een zaak als pleegzorg is vooral een zaak van overtuiging en liefde voor kinderen die dat bijzonder goed kunnen gebruiken. Geld komt voor ons op de allerlaatste plaats."

H. Hessel